[stoję naga w pokoju]

[majkajastrzebska]

Stoję naga w pokoju:
’’Bezwstydna!’’

Słyszę krzyk dobiegający
gdzieś stąd, z pokoju,
z wnętrza…

…siebie?

Strach czuję i przerażenie.
Krew po mnie spływa.

I tak bardzo pragnę śmierci…

Niech przyjdzie i zabije ból,
zatrzyma i ukoi go.

Proszę…

Niech mnie schroni,

bo tam, w ciemnościach wolności
jestem Wielką Boginią, Panią Świata.

I nie ma czasu, pamięci, umysłu.

I budzę się ze snu.

Stoję naga w pokoju:
’’Bezwstydna!’’
Słyszę szept
z drugiej strony lustra
stoję ja
niepoznana, niepojęta.
Wszędzie spokój, wszędzie harmonia,
tylko tu, w środku
wszystko poskręcane, poprzewalane

i Pustka.

Pustka ogromna i oszukana

[Jay Jay Kapuściński]

dosłowność aż huczy. Kompletnie to się kupy nie trzyma. Zrezygnuj z wszelkich udziwnień, takich jak wielokropki na końcu jednego i początku następnego wersu czy nadmierna ilośc enterów. Nie wiem czy ten wiersz uda się uratować, nie wiem, naprawdę. Może lepiej go zostaw i napisz coś od nowa, stosując jakieś metafory, na początku nie muszą być przecież powalające. Trzeba jak najwięcej czytać i w ten sposób się ogrywać, bo takimi tworami daleko nie zajdziesz.

pozdr.