tragiczna niemoc połączeń wewnątrzmiastowych...

[blady paznokieć]

...pogrążona w wielkiej mocy

- to brak wizualizacji chęci

długo mi do ucieczki, mnóstwo
godzin i wieczorów
jeszcze nie przepalonych nikotyną
a już zasłoniętych dymem

mimo to nie wiem czy moja skóra
zdoła do ciebie dotrzeć
czy jest nam na co czekać

[Don_Kebabbo]

Wiesz, nie przepadam za poezją lekkostrawną i przyjemną, poezją którą łatwo się czyta
i równie łatwo zapomina,
polaną zbyt dużą ilością lukru, który zbyt szybko rozpuszcza się w ustach.
Nie wiem dlaczego, ale smak gorzkiej herbaty czuję na języku dłużej niż smak słodkiej gorącej czekolady.
Może to mój masochizm...

Zastanawiasz się pewnie po co to piszę, przejdę więc do końkretów:

Moje wątpliwości budzi konstrukcja: "długo mi do ucieczki".
Wyraz "długo" zastąpiłbym raczej słowem "daleko" i wtedy brzmiałoby to o wiele lepiej.

Jeśli chodzi o pozostałe środki wyrazu to zasłużyłaś na duży plus.
Jestem pod wrażeniem "braku wizualizacji chęci", a wieczory "jeszcze nie przepalone nikotyną
a już zasłonięte dymem" jeszcze długo nie pozwolą mi zasnąć.

I jeszcze ta niepewność zawarta w ostatnich wersach. Niepewność, ale też i nadzieja zarazem.

Jednym słowem, dziękuję ci za prawdziwą, mocną, gorzką herbatę.

[Arena Solweig]

"czy jest nam na co czekac" - dlaczego mnie to dręczy ? Nie mam racji ? Coś tu nie tak... Pozdrawiam Arena