rozwalić barykadę zbędności
-
Ostatnio w Warsztacie
-
violetta 11 799
@hollow man doskonale:)
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 45 odpowiedzi
- 871 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 1 232 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 693 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 585 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 1 126 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
Dzięki kochani za wizytę ale widzę że muszę Wam odpowiedzieć. Zaczynam mieć wątpliwości; czy źle napisałem, że nie jestem zrozumiany, a może jestem zrozumiany i każde z Was "interpretuje tak jak wiersz (prawo) rozumie". Wybaczcie nie wiem. Od pewnego czasu postanowiłem stać się człowiekiem niewierzącym. No bo jak mam wierzyć w Boga, skoro na każdym kroku spotykam skutki Jego działania. Nawet samo to, że piszę ten tekst, a Wy przeczytacie i zrozumiecie już świadczy o Jego istnieniu. Skoro tak, to On Jest. Spróbujcie przyjąć, że On jest z Wami i zacznijcie żyć tak, jakby był obok Was i Wam towarzyszył. Jeśli tak wypadałoby swoje życie przewartościować i zmienić. O to że jest przyjąć jako aksjomat. I tu zaczynam się burzyć, skoro On jest, to ja już nie wierzę. Mówiąc, że wierzę umniejszam Jego rolę w moim życiu. No bo to tylko wiara a nie pewnik. Tlen posłużył jako przykład (jeden z tysiąca tego co jest a nie widać) tego że przyjmujemy, że wiemy i przyjmujemy jak pewnik, że tlen jest (a jest to martwe dzieło boże). Powtarzamy: "Panie Boże wierzę w Ciebie" zamiast podnieść ręce do góry i krzyknąć "Dziękuję Ci Panie, że jesteś zawsze przy mnie, i prowadzisz mnie do Siebie" @Stukacz Tu nie ma żadnej odwagi - fakt Pozdrawiam a właściwie "Niech Bóg prowadzi" -
Przez beta_b · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Powiew wiatru i wolności, jako symbol bycia sobą. Ale wolalabym nie mysleć, że to jest w zakresie marzeń. I literówka. Z przyjemnością przeczytałam i trzymam kciuki, ściskam. Bb -
-
Przez wiedźma · Opublikowano
Zamykam oczy. Twoja twarz pogodna. Oczy – gasnący blask. Wypieram tę myśl. Nie chcę by stała się prawdą. Mówisz "udało mi się". I odchodzisz tydzień później. Twój fotel, dla mnie, Wciąż w nim siedzisz. Usta wykrzywione w uśmiechu. I tlen, który nie zdołał Cię ocalić. Ja też nie zdążyłam. Potrafię płakać. W mej pamięci Twój obraz żywy, sprzed chwili. Nie zdjęcie. Nie klatka z filmu. Odcisk. Wypalony na siatkówce. 180 dni. To nie liczba. To są dni tęsknoty. Wypełnia płuca zamiast powietrza. Duszę się przy każdym oddechu. Mówią: "czas goi rany". U mnie nie ma rany. Jest amputacja. Czegoś nie ma. A boli miejsce, które kiedyś było Tobą. Ból fantomowy. Zostałam dowodem, Chodzącym epitafium. Kocham Cię i tęsknię, Tatku. Wyryte we mnie. 1.05.2026 Gdzieś na zakrętach życia . -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się