orzechowa jesień

[urszula slawinska]

orzechowa jesień
liściem posypana
po rosie, po lesie
snuje się od rana.
Pobłąka sie chwilę
po cudzym podwórzu
i błyśnie czerwienią
zapomnianej róży.
Na jabłonce młody
rumieniec poprawi,
potem z babim latem
cicho się pobawi.
Popluska się w strudze,
przyczajonej w cieniu
winne grono muśnie
oddechem zieleni.
Śpiącego ogniska
iskrami wypali
i miękko opadnie
w wieczorne opary.
Orzechowa jesień
siwi się szronami
orzechowym dygiem
pożegna się z nami.

[seweryna żuryńska]

od zawsze jestem milośniczką rymów
i twoje z lubością poczytałam
pewnie cosik bym poinaczyła
ale...
dzięki
seweryna

[Piotr Sanocki]

Hmm... coś tutaj jest.
Rymy są budowane na siłę. To widać, aż nadto.
Klimat... no cóż, może by był, gdyby nie zwracające na siebie uwagę rymy.
Rytmika się chwieje (i to mocno).

"zapomnianej róży." - kicz! Mdło się robi od nadmiernej melancholii.
Narazie: przedewszystkim RYMY!

Pees. W Warsztacie pomagają. Tylko czasem trzeba coś tam wkleić ;)

Pozdrawiam jesiennie

PS. W dziale P będzie mu wygodniej.