Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"Wiara
przenosi góry.

Góry
budzą
lawiny.

Lawiny
są koloru śmierci.

Przewrotność
B o g a ?"

Tutaj można pomedytować.
Można się pobawić z interpretacją. Ale to już zależy w głównej mierze od wyobraźni (i chęci) czytelnika ;)

Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"Wiara
przenosi góry.

Góry
budzą
lawiny.

Lawiny
są koloru śmierci.

Przewrotność
B o g a ?"

Tutaj można pomedytować.
Można się pobawić z interpretacją. Ale to już zależy w głównej mierze od wyobraźni (i chęci) czytelnika ;)

Pozdrawiam serdecznie


W ostateczności jestem skłonna spróbować medytacji.
Dziękuję za odpowiedź.

pozdrawiam
Opublikowano

ta, kolejne arcydzieło na poezja.org.

wiersz słaby, o braku umiejętności zmuszenia do myślenia świadczy chociażby znak zapytania i rozstrzelane litery "Boga". to tani zabieg optyczny, dla analfabetów.

dramatycznie mało wyszukane słownictwo: góry, kolor, śmierć, Bóg, gorzki.
tragedia, żenada i słabizna.

Boże, wybacz że to czytałem :/
jak zwykle brawo mr Sanocki za "prawidłową" ocenę

Opublikowano

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=29626

bezpieczna, wśród cieni, eden, zakazanymi owocami, spokój, światło, łące, złotym, wierzyć, zgasną , feniksów, popiołów, wieczności, głupstwo, Panie, radością.

Ale to tylko niektóre wybrane elementy. Wiele jest u"tworów" w tym dziale, które nie zasługują wyrazami, na których są zbudowane, choćby na miano wiersza.

Jeżeli ja mam to Panu "mr" Zawadowski tłumaczyć, to niestety, ale to Pan tutaj krytykuje i myślę, że rozumie Pan coś, o czym się tutaj mówi.

Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



oj nie, nie, nie. tutaj jest ewidentne naciąganie faktów.

nie chodzi mi o to, że w wierszu nie należy uzywac tak "popularnych" wyrazów jak te, które wymieniłem. jak najbardziej można, ale nie powinny tworzyć 90% formy utworu. porównanie tutaj z wierszem Coolta jest ewidentnym wypaczeniem stanu rzeczy.

jeśli chodzi o u"twory" w tym dziale, to z pewnością jestem ostatnią osobą, której się coś podoba. jak już gdzieś-kiedys wspominałem, nie pamiętam na poezja.org chyba 30 wierszy, które mi się podobały. 95% to beznadzieja, albo gnioty techniczne albo gnioty umysłowe, wytwory chorej wyobraźni pokolenia creutzfeldta jacoba.

pozdrawiam również.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Zbigniew Polit chachachachacha 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @hollow man jest tu braterstwo z Barańczakiem!
    • @Leona okrutnie smutne... i bolesne. Ufam, że PL ma się dobrze, naprawdę.
    • Moją równowagą jest smutek  Moją powagą jest smutek Moją prostotą jest smutek    Taki niski   Kiedyś w złych sytuacjach bardzo chciałem być radosny    Są antydepresanty  Ale nie ma tabletek na wywoływanie płaczu    Nie rozumiem tego a to dużo mówi    Ta złość która żyje we mnie musi odejść  Ta frustracja  Ta niezgoda    Ostatnio smutek nawiedził mnie w romantycznym okresie mojego życia młodości  Byłem outsiderem    Teraz smutek przychodzi do nienawiści, jakby przywołany przez nienawiść    Jest, mam wrażenie tyle nieodkrytych sfer w moim odczuwaniu    Po kolei, było tak: nienawiść potem bunt i złość, potem użalanie się nad sobą i bycie ofiarą   Potem destrukcja, potem znowu złość i cierpienie    Teraz poddanie się i smutek.   Najpiękniejszy, najdelikatniejszy on nie stwarza fałszu, on mi pokazuje prawdę taką jaką jest , wybacza zamiast karać.   A gdzie jest teraz sumienie i wewnętrzny krytyk?    Niewiem jak to osiągnąłem, pozwoliłem sobie na uczucie miłości i wdzięczności w relacji przyjacielskiej   Dla mnie smutek jest wolnością  Jest powrotem zakochanego    Teraz to widzę - upadek nastał kiedy niegdyś zacząłem szukać pocieszenia    Czy możliwe że..... skoro teraz mam wiek Chrystusowy to można to interpretować tak, że zaczyna się dobre życie a ten smutek jest związany z nadchodzącym opuszczeniem ukochanego Człowieka, Bliźniego?   I.... może momentem samowiedzy, iż śmierć nie jest dla mnie końcem, przejściem ani nowym początkiem    Jest opuszczeniem ukochanego Człowieka.              
    • z trudnością się wyrasta przy małej ilości światła każdy zakalec wie dokładnie jak bardzo trzeba się naszarpać o odrobinę miejsca   wzdłuż wszerz w górę   mechanizmy tego klimatu nie są zbyt skomplikowane chelicery hoduje się własne a posila się bardzo rzadko na wstręt już nie zauważając   ani na własną okrutność   bo w ciemnym świecie żyje zwykle ciemne pożywienie i niejasne są przypadłości jakimi kieruje się posiłek znajdujący się tuż obok   może szuka odskoczni   gdzie wino nabiera mocy a na półkach obok niego kurzą się graty pośrupane imadło lub emaliowany garnek które nie chcą urosnąć   i nigdy nie potrzebowały  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...