Szukam pereł

[emily]

Gładząc
Dłonią po śniegu
Szukam pereł rozsypanych
Krystaliczno białych
Drobnych
Zimnych
Szklanych

Sięgam wzrokiem
W pierze bieli
Rozdmuchując śnieżny puszek
Po to
By za chwilę
Znaleźć szkła
Okruszek

Pocierając dłońmi
Po lodu palecie
Czuję ogień duszy
Zimą
Jakby w lecie

Dotykając palcem duszy
Przykładając lodu kamień
Szukam dalej pereł
Wiem, że są gdzieś
Dla mnie

[jasiu zły]

Żeby wszystkie rymy były u ciebie jak ten ostatni to bym się nie znęcał. Wiersz ma fajną rytmikę, to buduje nastrój, ale... Banalne rymy troche go psują (właściwie tylko puszek-okruszek, bo jakoś po nim zwróciłem uwagę na jakoś reszty). Pierwsza strofa jest chyba najlepiej pomyślana i nawet ten rym tam nie razi, myślę, że wersyfikacja w cwany sposób też trochę go kryje. Dalej już tak sobie i koniec to wręcz Coleridge'owskie czarne jezioro i to z wyjątkowo mulistymn dnem.

"Pocierając dłońmi
Po lodu palecie
Czuję ogień duszy
Zimą
Jakby w lecie" ogień duszy?! Nie no to musi odejśc i najlepiej niech już nigdy nie wraca. Koniec strody nie ma snesu, ja wiem co chodziło, ale nie wyszło, forma zepsuła treśc.

"Dotykając palcem duszy - znów dusza, za dużo jej tutaj i za blisko siebie.
Przykładając lodu kamień
Szukam dalej pereł
Wiem, że są gdzieś - lepiej by było "Wiem, że gdzieś są" przeczytaj na głos to zobaczysz.
Dla mnie"



To tyle, pracuj, bo może masz talent do rytmu, spróbuj czegoś ambitniejszego, z lepszą treścia i rymami. Powodzenia.

Pozdro.

[Tali Maciej]

lekko się czyta i przyjemnie, ale zgodzę się również z poprzednikiem który napisał "spróbuj czegoś ambitniejszego" bo wiersz jest dobrze napisany ale nie zapadnie w pamięci bo jest bez głębi
nisko się kłaniam i pozdrawiam