Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

marzenie

Ewa Emmerich
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ewa Emmerich

Ewa Emmerich

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

w słońca promieniach
pulsują twarze
- moja i twoja -
to o tym marzę
moje ramoina
w twoich ramionach
moja bezbronność
w twoich wrzecionach
w dłoniach bezpiecznych
w dłoniach świetlistych
ustach najsłodszych
spojrzeniu czystym
jesteś ostoją
dębem i skałą
i wodospadem
- moją Niagarą
a ja zgubiona
gdzieś na północy
zaklęta w kręgu
tajemnych mocy
w twoim uścisku
i pocałunku
zlęknionym wzrokiem
szukam ratunku

Espena_Sway

Espena_Sway

Opublikowano
Opublikowano

takie marzenia każdy ma, lecz mają one niewiele wspólnego z rzeczywistością. Twój wiersz niestety podobnie, ma niewiele wspólnego z poezją. doceniam pisanie prosto z serca, ale jeśli chcesz kontynuować tego typu twórczość powinnaś to robić w oryginalny sposób, a nie powtarzając wyświechtane zwroty.
jestem na nie, ale czekam na kolejne wiersze

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Pomnik mojego bólu

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @JuzDawnoUmarlem tego właśnie dziś potrzebowałem, dzięki! :)
    • Charismafilos
      błąd przekładu

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Berenika97 to jako epilog malutki jeszcze dwie kwestie: 1. Ta glina przywiodła mi, nie wiem czy zamierzone ciekawe biblijne skojarzenia: - Biada temu, kto spiera się ze swoim twórcą, dzbanowi spomiędzy dzbanów glinianych!3 Czyż powie glina temu, co ją kształtuje: «Co robisz?» albowiem jego dzieło powie mu: «Niezdara!» [Iz45,9] - «Czy nie mogę postąpić z wami, domu Izraela, jak ten garncarz? - wyrocznia Pana. Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku. [Jr18,6] - Czyż garncarz nie ma mocy nad gliną i nie może z tej samej zaprawy zrobić jednego naczynia ozdobnego, drugiego zaś na użytek niezaszczytny? [Rz9,21] myślę, że one sporo dodają do rozważań PL ;) i już ostatnia rzecz 2. Walka o wolę to jak mamienie umysłu, oszukiwanie go, że nie może, albo, że musi... jak upijanie, uwodzenie... obie strony to stosują, choć każda z inną motywacją ;)   Dzięki za ciekawe rozważania i wiersz!   Znikam już
    • .KOBIETA.
      trzy kolory: niebieski

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @hollow man    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      W niespełnionej barwie, tęsknoty..pozdrawiam hollow man!       
    • Berenika97
      błąd przekładu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Charismafilos   Niezwykle mądrze to ująłeś. Wolna wola jako ta ostatnia twierdza, której nikt nie może zdobyć siłą - to bardzo mocne, egzystencjalne podejście. Mój wiersz bada właśnie ten moment skrajnego zmęczenia i bezsilności, kiedy człowiek ma poczucie, że ten wektor gdzieś mu się wymyka, a on sam staje się jak ta "glina zapominająca dłoni". Twój komentarz jest jednak pięknym przypomnieniem, że ta siła w nas drzemie zawsze, nawet w ukryciu. Taki wniosek daje bardzo potrzebne światło na koniec. Ogromnie dziękuję za tę niezwykłą, intelektualną podróż pod moim tekstem!  :) @Kapirinia @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Berenika97
      Krystyna Skarbek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Christine   Bardzo dziękuję!  Tak właśnie los obszedł się z nią okrutnie. Pozostała pamięć o tym, czego dokonała.   Serdecznie pozdrawiam. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...