Dzieci geniuszu

[Mirosław_Butrym]

Geniuszu są dzieci, to im słońce świeci,
Zabłysły jak gwiazdy na niebie.
Wciąż tworzą teorie i nową historię,
Potomnym by żyć mogli lepiej.
Bariery przekroczą i tym w przyszłość wkroczą,
Bo chlubą i solą są ziemi.
Przez wieki żyć będą, gdy sławę zdobędą,
Bo wryją się w naszej pamięci.
Ich myśl zawsze złota, a w czynach tkwi cnota,
Bo umysł nie stawia im granic.
W ich rękach nadzieje i nasze są dzieje,
Idei nie oprą się za nic.

[Daniel Piaszczyk]

Czym kierował się autor zamieszczają ten tekst w tym dziale?
czy naprawdę uważa, że 'to' przykład zaawansowanej poezji?
Pozdrawiam

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tu bym jednak zmienił, bo rytm:
Geniuszu są dzieci, to słońce im świeci,


Tu bym jednak zmienił, bo styl:
Bariery przekroczą i tym przyszłość zoczą,


Tu bym jednak zmienił, bo sens:
Bo w ryja się albo z naszej pamięci.
;)
pzdr. b
PS. Ach gdzież się w tych ciężkich czasach Pan uchował? gdzie jeszcze tak się pisuje?
PS. 2 - Kolego Piaszczyk: jak najbardziej! jak? ;)

[Mirosław_Butrym]

Dzięki panie Romanie za rady, to zastanowiło mnie i pomyślałem, że może coś w tym wierszu należy udoskonalić, ale muszę to zrobić sam, bo inaczej to nie będzie w całości mój wiersz,a wtedy moje ambicje zamienią się w gruzy.

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To akurat jestem w stanie zrozumieć, zwłaszcza "gruzy"!
Ale wie Pan - trochę można ten wiersz zburzyć, jak najbardziej.
;)
pzdr. b