Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

byłem mężczyzną

Arkadiusz Nieśmiertelny
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

nefertari

nefertari

Opublikowano
Opublikowano

Rozumiem logiczny związek jeśli A jest B a B jest C to A jest C :))))) Ten układ w wierszu nie bardzo mi przypadł do gustu.
Tematycznie - mocne uderzenie jak obuchem po głowie. Nie dozowałeś, tylko walnąłeś odrazu ;)
Niestety odżegnam się od zachwytów, sorry.:)
pozdrówka

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Arku bardzo lubię Twoją poezję, jednak ten utwór nie przemawia do mnie. treśc jest w miarę, jednak forma mi całkiem nie pasi

podpisuje sie pod tym zdaniem rowniez ;)

sciskam i pozdrawiam .

Samo zło

Samo zło

Opublikowano
Opublikowano

fajnie, fajnie - tylko, że z tej 'męskości' nic nie wynika.
aha, pamiętaj - jeszcze nic straconego; możesz być Żydem, dziwką, księdzem albo dziewczynką. chcieć to móc, wystarczy znaleźć klucz. to mówi Pan: szukajcie, a znajdziecie.
pozdr.

Paulettta

Paulettta

Opublikowano
Opublikowano

poproszę o następny utwór:)Forma ciekawa jesdnak jakoś mi sie nie komponuje z treścią(nad która też można trochę popracować).Narazie będę musiała sie zadowolić twoimi wcześniejszymi dziełami,
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      przyjdź

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • Berenika97
      To nie był wypadek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Stukacz
      Zdrada

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • slavu
      Ukraina'22

      Przez slavu · Opublikowano

      Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • Berenika97
      Rozpad

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...