odniewinnienie

[Anna Kowalczyk]

przybijana strachem do zwierciadeł
choć nie przyznają się na wzgórzach
odpracuję mapę swoich pragnień
w zasklepieniu ciał
na szyję przetoczoną krew

dzierżawiąc zarys widoków z zalotności rzęs
nie mają o czym mówić
utracone obmacanki penetrują historię
nie mogę uchwycić przelanych potem źrenic
jestem niemacalnie na drodze spadków

w istocie stworzenia dnia
pod kwieciem kasztanowca wyszeptują noc
nawołując przeszłe kiedyśmy
gdy na budowli ostatnich dwuwersów
rytuał tragizmu i śmieszności uderzył o stoły

lokator w domu o 10-ciu pokojach
albo jak wolisz więzień wspomień
zszargał ostatnią dziewiczą niedzielę

te serca już nie są szklane

[Ona_Kot]

pomyłka, to nie jest wiersz
to bełkot (przynajmniej w 90%)

pozdrawiam

[Anna Kowalczyk]

Jeśli coś robisz rób to dobrze - rzucać ogólniki każdy potrafi!
I żeby Twojego komentarza nie nazwać bełkotem wskaż mi proszę to, co dla Ciebie w moich słowach tym jest!!

Pozdr.

[Lady_Supay]

Rozpiszę tylko I strofę, bo na więcej nie mam siły:

przybijana strachem do zwierciadeł --- zwierciadeł? Jakich, czyich, skąd? brak wyjaśnienia
choć nie przyznają się na wzgórzach --- kto się nie przyznaje? zwierciadła? ale czemu na wzgórzach?
odpracuję mapę swoich pragnień --- pomroczność niejasna
w zasklepieniu ciał
na szyję przetoczoną krew --- niejasność pomroczna

wniosek: nic nie rozumiem. niespójne połączenia wyrazów i znaczeń. pisanie dla pisania.
a można to zrobić dobrze...

podejrzewam, że autorka miała jakiś zamysł, ale ten pozostanie dla mnie tajemnicą.

Pozdrawiam

[51fu]

utracone obmacanki penetrują historię

przelanych potem źrenic

+ cała trzecia strofa


Powyższe fragmenty to rzeczywiście semantyczne zgrzyty. Tworzy się bałagan, kiedy jedno słowo nie nawiązuje znaczeniowo do drugiego. Na przykładzie.

'obmacanki penetrują' — okej, może być, choć trzeba tu penetrację traktować przez pryzmat seksualności. Ale 'obmacanki penterują historię'? Co to znaczy? Jedno z drugim nie ma związku. I jeśli obmacanki są utracone, to jak mogą penetrować? Tu właśnie gubi się sens. Stąd raczej słuszne wrażenie miejscowej bełkotliwości tekstu.

Pozdrawiam. // 51

[Anna Kowalczyk]

Lady Supay to nie opowiadanie żebym nakreślała od a do z historię zawartą w mych słowach
na przykładzie innej układaki, słowa "nie znoszę tych twoich spojrzeń" zapisałam "nie znoszę tych spojrzeń", bo po co to twoich, nie za dużo byłoby wtedy jasności !! To ma poruszyć wyobraźnią jeśli takową posiadamy.

Ale ok niech będzie potłumaczmy co nieco ;/ chociaż to nie w moim stylu...

Z wiersza idzie jasno wywnioskować, że chodzi o nią i o niego stąd oni nie przyznają się, oni nie mają o czym mówić i oni wyszeptują noc! A dlaczego wzgórza proste akurat taki krajobraz tam był. Naprawdę wystarczyłoby tylko ruszyć głową.

Odpracuję mapę .... - pomroczność niejasna - pytam gdzie, co w tym pomrocznie niejasnego ?
odpracuję inaczej odrobię
mapa - uczono na geografii co to takiego ;/
swoich - to chyba oczywiste
pragnień - każdy je posiada, więc skąd ta niejasność
całość oddaje idealnie zamierzenie owej chwili!

na szyję przetoczoną krew - niejasność pomroczna (co za bezsens)
- drobna zabawa słowem : na szyję = naszyję
nie chce mi się tłumaczyć dalej, bo zaczynam się irytować ;/

wniosek : nie każdy potrafi ułożyć puzzle dla dorosłych!!

również pozdrawiam =)


51... utracone obmacanki penetrują historię
utracone można uznać za wspomnienie
obmacanki - jasne chyba
penetrują - to powinno też być oczywiste
historię - w tym wypadku niezatrzymaną chwile - już przeszłość
wspomnienie jest myślą, która penetruje to, co było kiedyś najpiękniejsze!
Człowiek ma swój rozum i jeśli chce potrafi zadziałać na wszystkie zmysły i w niczym dojrzeć coś.

Ludzie trochę wyobraźni!! W końcu po coś ją mamy.

Pozdrawiam

[51fu]

Podtrzymuję poprzednie zeznania.

Tłumaczy Pani pojedyncze słowa, najczęściej jednak w sposób 'to chyba oczywiste'. Mówi Pani: 'To ma poruszyć wyobraźnią'.

Tu nie chodzi o wyobraźnię, a zwykłą logikę na płaszczyźnie zdania. Tylko gramatyka. Jak widzę, nie przyjmuje Pani niczyich uwag, nawet ich ze zrozumieniem nie czyta. Zatem jakiekolwiek moje sugestie nie mają tu najmniejszego sensu. Mogę obiecać, że w przyszłości daruję sobie komentarze pod następnymi wierszami Pani autorstwa. Tyle ode mnie. Żegnam.


P.S. Dlaczego nikt nie stanął w obronie tekstu? Dlaczego zmuszona jest Pani wyjaśniać sens swoich słów, skoro nikt o to nie prosił?


// 51

[Anna Kowalczyk]

Wytknięte zostały pojedyncze zdania, więc cóż wiecej tłumaczyć? Jako autor nie mam w zwyczaju tłumaczenia swoich wierszy - nie do mnie to należy. Pisze swoją wyobraźnią opartą często na realiach życia i układam to w sposób dla mnie logiczny i jednak oczywisty!!
Czy nie przyjmuję niczyich uwag?? - z determinacją zaprzeczę!! Już gdzieś przyznałam Panu rację. Bez nerwa.
Pozdrawiam

Ps. Ponieważ poirytowanie wzięło górę.