Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Znalazłem twoje oczy.
nie ma w nich tego,
czego bym nie chciał.
Istotne jest to,
że to uwielbiam.
Jest w nich wszystko
czego mi trzeba.
Taka ludzka nienawiść.
Ostrość na drugim planie.
Niechciane,niekochane
Wypośrodkowane.
Ostrożnie!Bo wiewiórkę
spłoszysz.
Nic się nie boj.
Ja znowu się rozpływam
w tym zaniku świadomości.
Może kiedyś,
Obsypię Cię kwiatami,
Takimi które nie ranią.

Opublikowano

Dobre..wiersz zajął drugie miejsce na ogólno polskim zjeździe poezji "nowoczesnej" w 2004 roku w Gdynii zareczam że nikt nie przejął się ów "zaimkiem" nie w tym sens.Istota tkwi głębiej ale cooz to tylko opinia..czytelnika..sznauję każdą wypowiedź.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A kto był sędzią?
Wiersz jest słaby, a zaimki rzeczywiście drażnią.
Powtórzenia to-to, nich-nich.

Ta opinia jest poety-czytelnika. Proszę nie zapomnij o tym. To wielka różnica, gdy komentuje ktoś kto pisze, a nie ten kto potrafi napisać co najwyżej życzenia urodzinowe.

Zakończenie jest kiepskie. A gdzie pointa?


Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Skoro mówisz, że zajął II miejsce, nie mam powodów, by nie wierzyć.
jestem tylko ciekawa w jakim przedziale wiekowym organizowany był konkurs? I ilu było uczestników? (bez obrazy)
Przepraszam, ale w szufladach gimnazjalistek takich wierszyków --- tysiące.
Podejrzewam, że pewnie i Bezet, i Piotrek S. podobnie kiedyś pisali.
Ale to było xxx wierszy temu.

Pozdrawiam

A krytyka, w dodatku słuszna, jest twórcza. Przynajmniej tak się ją powinno odebrać.

Opublikowano

Moim zdaniem inne wiersze wcale nie odbiegają poziomem od moich ale nie chodzi mi tu o zawody wrzuciłam swoj wiersz dla .... no i się okazało że jednak zawsze będą się czepiać i wytykać coś co człowiek unika celowo...Nie moim celem jest się kłócić.. i wytykać innyc hco w ich wierszach jest słabe a o co np. dobre.nie przyszlo Wam do głowy że np.dla kogoś cala polska literatura jest banalna?Nie twierdzę że moj wiersz jest ponad nią ale mam wrażnie ze zbytnio ulegacie schematom jednakże coz ponoc jesteście profesjonalni?Dorośli?Pozdrawiam gorąco....z przedszkola:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ale jaja:D
heheheheehehehe
nie zasnąłem jeszcze, bo czekałem na codzienną dawkę humoru:D


wierszyk jest z kategorii gimnazjalnej (chyba, bo tak naprawdę nie wiem co to gimnazjum, nie miałem przyjemności uczęszczać do tego tworu).
słaby, naiwny i bez polotu.

hehe:D
ale i tak sprawił mi radość.
  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...