tłum

[Krystyna Nawrocka]

twarze twarze

nie słyszą nie widzą

twarze jak krzyk

zgięte bólem

takie z czerwonymi żyłami

czasami mięsiste

i te ze zmarszczką

pół twarze z odbitym

na kowadle życiem

a tu inna w okularach

coś ukrywa? uczucia

nagle z kapelusza wyprysneła

twarz tłuściutka

a z nią uśmiech mówi o radości

za nią pochyla sie twarz

żółta bezmięsna

patrzy zazdrośnie na tą

co piękną nazywają

są twarze które mówią

i takie co wojne wywołają

ale najpiękniejsze twarze te

co skrzydła w oczach mają

[Tramp]

wiesz, właśnie od tego myślę trzeba odejść, od twarzy i tłumu .. moja i Twoja twarz też są takie w tłumie, jesteśmy częścią tłumu; to jest rodzaj pogardy, lęku przed tym tłumem, przed osaczeniem, staniem się kimś anonimowym w miałkiej masie
tymczasem tego nie ma :)
to tak jakby drzewo w lesie ożyło , zaczęło iść pomiędzy innymi drzewami, ciasno ułożonymi obok siebie, i powtarzało :" liście liście, kory kory, gałęzie, dobijająca zieloność i pustka" :D
każde drzewo jest unikalne i gdy pod nim przysiąść można poczuć jego głębię i siłę i niezwykłość; każde drzewo jest inne i ma swoją historię ..

pozdrawiam

[Tóra katalawa]

nie jestem ani swiatowej sławy pisarka ani tez znawca wielkiego formatu ,ale wg. mojej subjektywnej oceny mysle za bardzo ten ersz skupia sie na "naturalności bytu " byc moze gdyby porownania były bardziej wyrysowane i dostadne miało by to jaskrawszy odbior a tak jest seria wymienionych propozycji z pośrod wielu dziekuej i pozdrawiam :]