niemoralnie o niebanalnym związku.

[blady paznokieć]

Chciałabym kiedyś bez ruszania ani palcem,
jednym podmuchem wiatru zmyć jagodowe odciski
palców, na klamkach wymazanych pastą, - nie do butów
schowamy się, nie tym razem.
Tak lubiłyśmy za duże dorosłe słowa w nas i od nas.

Jak przepływ prądu ode mnie do ciebie, dziecięcy
i namiętny dotyk, pozaszkolną tajemnicą męczył
całe lodowisko, a twarze do dzisiaj wydają się mowić
‘jesteście zakałą całego świata’.

Bardzo przelotne wdechy-wydechy w oczach,
a później na całym ciele, nie miały przynieść nam dobrego smaku.
Zadziwiająco wchodzimy na sam szczyt.

[drewniane palce]

uwage o troci już słyszłąś ;P. co do wiersza to jak widze weszłaś już dobrze na nowe tory. zdecydowałaś sie na interpunkcję, nie wiem, może to dobrze, ale jak dla mnie pozostawia za mało do wolnej interpretacji. podziwiam, ja nie jestem w stanie jeszcze przełknąć takiego otwierania. low ju


byk

[Gość]

widze postepy i za to zasluzony buziak nie no wiersz przemowil i dlatego mnie sie podoba . takie jest moje zdanie i tyle . mykam do obowiazkow .