Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dusza owiana chłodem rozstania
W rozkosznym cierpieniu
Myślą o Tobie ogrzana
Przeciwstawia się zapomnieniu

Serce bije w jednostajnym rytmie
Zgranym z melodią Twej duszy
Obraz w pamięci nigdy nie zaniknie
Blask Twych oczu mury obłudy kruszy

I znów poczuję żar
Ciepło Twego oddechu
Ustami przylgnę do Twoich warg
I dopuścimy się grzechu

Rozpocznę wędrówkę palcami
Po pejzażu ciała Twego
I znów będziemy razem i sami...
Czy może być coś piękniejszego?

Opublikowano


Witam Cie Krzysiu ponownie..Jak widze nic sie nie zmieniles..Ciagle piszesz w mym jezyku..:) i podobnym stylem..Nie zawiodles mnie jak wczesniej..Oby tak dalej..

Co do wiersza to kiedy przytalam wers:"I dopuścimy się grzechu " to na mojej twarzy pojawil sie usmiech..To chyba dobrze..
Rymy sa, rytm zachowany, ladna puenta..CZY MOZE BYC COS PIEKNIEJSZEGO?.. hehehe

Czekam na wiecej, takze tego czego nie chcesz umiescic..

Nadal naleze do Twego fanclubu:)


Opublikowano

witaj,

rzeczywiście Tobie, Twej, Twego, Twoich troszkę przeszkadza...
"Obraz w pamięci nigdy nie zaniknie
Blask Twych oczu mury obłudy kruszy" - zbyt topornie czytało mi się ten fragment...

ale ogólnie miły...

pozdrawiam
Piotr Mogri


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...