Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przeczytałam wszystkie i mam wrażenie że właśnie jako cykl nabierają dodatkowego znaczenia, zresztą o tym świadczy także dający do myślenia i powiązany z tematyką tytuł cyklu. I, III, IV moje faworytki/ci pośród serii, ale to ostatnie haiku przy którym wpisuje koment tez ładne:) Pozdrawiam

Opublikowano

dziękuję bardzo niezapominajko :-) cyklowych haików będzie jeszcze kilka. sama nie wiem ile... są w fazie tworzenia. może jeszcze dzisiaj umieszczę jedno - zobaczę. w każdym bądź razie dziękuję za wizytę i zapraszam do czytania :-)

pozdrawiam
kal.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Hmmm...
Z pewnością formy te, które tu przedstawiasz,
niespecjalnie mogą wpisać się w sztywny kanon wierszy haiku.
Głównie dlatego, że występuje tu mocno zaangażowany
podmiot liryczny, oddający swoje emocje i uczucia, plany, oceny
czyli zamiast w obrębie przyrody, poruszasz się
przez pola abstrakcji myśli ludzkiej. (może w różnym stopniu)
Już sam tytuł cyklu jest "niehajkowy".

Jednak rozumiem, czemu właśnie tu, publikujesz
te utwory. Są inspirowane przez haiku, i przez jego sympatyków
najlepiej mogą zostac zrozumiane.

Dodatkowo, oceniam je bardzo pozytywnie, subiektywnie zresztą :o)
Po prostu podobają mi się.
Co jednak nie przeszkadza mi, zwrócić uwagi na to, że napisać prawdziwe haiku
to wielka sztuka. :]

Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



mimo iż w w/w słowach tkwi wiele zarzutów do 'haikowców', to - jest mi bardzo miło za słodycz, z jaką mogę czytać twój komentarz :) miło, ze widzą ci się moje psedohaiki. i chyba jestem zbyt oddanym wierszarzem, by nie uwidaczniać swoich uczuć, emocji.

trochę je unowocześniam, aczkolwiek - na pierwszy rzut oka - przynajmniej budową nie grzeszę :)

pozdrawiam
kalina

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Sylwester_Lasota dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Brylantowy dzwoneczek w głosie małej Zuzanny. W białej sukni, czółenkach. Delikatny rys twarzy. Starców lgnięć nie zapraszaj, niech usiądą za wodą. Dwa anioły jej strzegą, koronkowej łzy welon. Dwoje sobie ślubuje. Co w ogrodzie się kryje? Innym dąb i lentyszek króluje, a im wierność do miłości, co wszystko wybacza i nie rani. Dla nich miód i wesele. Losy wyzwań na szali.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Jacek_Suchowicz, długo się zastanawiałem co odpowiedzieć na Twój komentarz, bo, w sumie, to się z Tobą zgadzam, ale... No właśnie, było jakieś ale, które nie dawało mi spokoju, a którego jakoś nie potrafiłem ubrać w słowa, aż w pewnym momencie odpowiedź przyszła do mnie sama. Pozwolę ją sobie tutaj w całości zacytować:   1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm. 2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie, 3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim! 4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność. 5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę. 6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, 7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw? 8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu 9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy - 10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady. 11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. 12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. 13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. 14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i [taka] przyszłość miłośników własnej mowy. 15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. 16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. 17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: 18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. 19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: «Będą cię sławić, że dobrześ się urządził», 20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. 21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.   To jest PSALM 49 z Księgi Psalmów, zacytowany z Biblii Tysiąclecia.     Pozdrawiam  
    • Chciałabym uciec Od problemów tego świata Chciałabym odlecieć Od ludzi którzy nie mówią mi jak się lata Pragnę być wolna i beztroska Jak ptak   Miałam sen gdzie widziałam wszystko od góry Nade mną były tylko piękne chmury Wyglądające jak wata cukrowa na niebie Byłam ptakiem Uciekałam przed zmartwieniami Nie musiałam przejmować się już problemami Mogłam spokojnie uciec od tego wszystkiego  Jak ptak szukać miejsca lepszego
    • @piąteprzezdziesiąte Masz rację. Postęp ma czyste szyby.  Ale brudna rama lepiej pamięta. Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...