Zgubiona drachma

[simon thot]

Albo jakaś kobieta, mając dziesięć drachm, zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie?
Ewangelia św. Łukasza (15, 8)

Kasi

drżąca postać
owej ciszy wieczoru
pochłaniana przez cień
oświetlana przez noc
to ty miła
.................

(żaden gest
nie uniesie obrazu

opór słów - to myśl

ta przestrzeń dziwna
wciąż żyje we mnie
stale rozrasta się
w tę chwilę uwielbionego ciała

odejdź inności umysłu)

przekraczać
granice zła i dobra
przekraczać
próg tych lat
gdzie milczenie czasu
uobecnia byt

stańmy się!

płonące echo -
bezimiennych rozmów
szepczące czyny -
dźwięku dusz
świadectwo wiatru -
podążą gdzie chce

(odnajdź mnie)

[Cokolwiek jest zrobione w miłości, zawsze przekracza ramy dobra i zła. - F. W. Nietzsche]

[I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. - Ewangelia św. Mateusza (19, 5)]

[bogdan vendetis]

korzenie wieczności z miejsca do wywalenia.
Całość jakby trochę za długa, tak samo 3 cytaty to chyba jednak za dużo... ale to już musi sam autor przeanalizować (być może na spokojnie, bo w tekscie dużo emocji się wyczuwa) - i dokonać kosmetycznych poprawek (np. te kropki niepotrzebne - wystarczy sam nawias, albo kursywa)
Pomimo tych (drobnych) "usterek" tekst bardzo dobry - a dodakowym plusem jest umieszczenie w nim cytatów z biblii i nietzschego (zakładam, że w celu ukazania, że nawet tak skrajne źródła w kwestii miłości są zadziwiająco zgodne)

[Anastazja.P]

"...szukaj mnie...dzień po dniu...straj sie podążać moim śladem" ...a teraz gdy w ruchomych piaskach tonę.
ogólnie mowiac: plus

[simon thot]

Poprawione.

Wiersz pisany szybko pod napływem emocji.

Cytaty zdecydowałem się zostawić. Te dwa na samym końcu nie są integralną częścią utworu, lecz zostały dodane dla czytelników. Bez nich trudno było by zrozumieć moim zdaniem koncówkę wiersza.