Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niekończące się szarugi
jedna za drugą
zwątpienie w uśmiech
wszyscy przeciw mnie

do niedawna
było słońce

nawet baterii nie potrzebowałam

chwile
jak na mapie topograficznej
żyły

teraz pustka
nawet pies niegdyś
wesoło merdający ogonem
zdycha

________

*poprawiona wersja starego 'wiersza'

Opublikowano

ciekawie chodź pokombinowałbym z wersyfikacją...i co nieco w wierszu...ale to subiektywizm oczywiście...;)

niekończące
szarugi
jedna za drugą

zwątpienie
na uśmiech
-wszyscy przeciw mnie

jeszcze przed chwilą
modły
do Apolla
bez różańca

chwile jak na
mapie topograficznej
żyły

...pustka

nawet pies
niegdyś wesoło
merdający
ogonem zdycha

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



heh, doła można złapać nie tylko w wakacje, ale również w każdej innej porze. tyle, że pogoda ostatnio sprzyja wszelkiego rodzaju pesymistycznym rozmyslaniom. dlatego napisałam o 'wakacyjnym dole'
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



heh, chyba trzeba :), też tracę powoli rachubę czasu, jak mi ostatnio ktoś powiedział, że za dwa tygodnie będzie wrzesień, to się bardzo zdziwiłam ... ;). a przecież już od maja siedzę w domciu.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...