W piątek

[Marek Hipnotyzer]

Słuchając utworu "The Patient"
grupy Tool ( notabene, mojej trwałej miłości )
dochodzę do wniosku, że to życie
zwane też czasem "moim"
jest dokładnie na moją miarę

Nie tylko nie powinno być w nim
ani jednego oddechu za dużo
ale także ani jednej zbędnej myśli
ani jednego niewykorzytanego
( w ten czy inny sposób ) pragnienia

Takie chwile są niezbędne, bo czasem wątpie
spoglądając przemęczonym, niedospanym
spojrzeniem przed siebie - wątpie czy gorsze
są chwile pernamentnej depresji czy też
chwile wolne od pragnienia własnej śmierci

Ale to wszystko trzeba przeżyć, całe to piekło i niebo
by nie pragnąć już ani jednego, ani drugiego
wszystko jedno, czy nazwiesz to złotym środkiem
czy też - Jak jeden z tych braci z grupy Oasis
powiesz, że każdy ma swój przydział alkoholu i dragów

Ważne po prostu, że czasem się poczujesz
jakby poza tym całym ekonomicznym planem
poza zazdrością do miejscowych burżujów
i wspólczuciem do głodujących w Afryce "ludzi na przemiał"
staniesz ponad tym - raz szczerze, poza swoimi pragnieniami

i będziesz otwarty by słuchać wszystkiego wokół.
A nuż trafi się jakiś mesjasz, nie mówiący wierszem akurat wieszcz
może porwie Cię jakieś nowe wydarzenie historyczne,
ale przede wszystkim, nieustannie, myśl o tym
że masz własne życie do przeżycia ( i nie pierdol, że jest coś ważniejszego!)

[patrycha]

Co to??

[ný byrjun]

wydaje mi się ze ten tekst to 'reakcja'. a reakcji nie komentuje, bo są na tyle perspektywicznie osobiste że obca osoba nie jest w stanie za dużo z niej wyciągnąć. ale rekacja doczytana do końca to juz coś. a ja doszedłem nawet do autora

ný byrjun.

[Samo zło]

znowu sukienka kopciuszka.