Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

... wyplenię z was manierę stawiania tego cholernego "i" ;-)
co ono daje prócz wybicia z rytmu ?
niebanalnie jako słowo kluczowe bym wyrzucił albo z tytułu,
albo raczej z pointy,
mimo, że na moje oko bardziej banalny nie nie,
to w ten ponuracki dzień i tak mi się podoba

Opublikowano

- źle osłupiające formy potrafią denerwować - nie zaciekawiać - denerwować.
ja potrzebuję rytmu, obrazu, brzmienia, a ty bąkniesz coś od niechcenia, a potem od tego uciekasz. zdawkowe wypełnianie kolejnych linijek nie jest dobrym pomysłem. nawet skróty myślowe i prześwity muszą mieć podstawy i co najważniejsze uzasadnienie.
nic nie zastanawia i nic nie zadziwia, mimo iż chyba właśnie o zadziwienie ci chodziło.
ja mogę to sobie przekładać na własne potrzeby, przyjąć jako metaforę życia (o!), ale co z tego? zgraj wszystkie elementy i choć raz sprostaj tematom, które sama sobie narzucasz, bo mimo iż proste, miłe i pozornie błahe, dalej pozostają źle przedstawione. nawet nauczyciel musi przygotować się do lekcji, a lekarz rączki umyć przed operacją choć rękawiczki wymyślono. pozdrawiam licho.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




ja nie "bąkam" tylko próbuje pisać różne rzeczy i różnie mi one wychodzą ;)
dzięki za rady, postaram sie z nich skorzystać, tylko wydaję mi się, że już po prostu tak piszę i nie umiem inaczej. Tobie sie to nie podoba juz od dawna, trudno. nasza "poezja" różni sie od siebie, bardzo sie różni. :)


"i" wyrzuciłam, skoro tak lepiej

jeszcze raz dzięki wszystkim :)

p.s. ten wiersz to miała być (i jest) zabawa słowem płyta, to znaczy bardziej przedmiotem, którym jest płyta

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove   Lata 90 to moja najtkliwsza struna Oczko w głowie  I czarna orchidea Jąż ukrywam przed różowymi Świnkami z fajansu  Bo dziś wszystko jest  W rytmie umc umc Nawet amen i spiritus sanctus
    • Stary król, przy koniu karym, Człapie wolno, koń też stary. Obu śpieszyć nie ma gdzie się, Więc szukają grzybów w lesie.   Dzięcioł wali, sowa huka, Każdy w ciszy grzybów szuka. Jesień w lesie żółci liście, A koń marzy, oczywiście.   Król patykiem grzybnię tyka, Spozierając na konika. Ciepły wietrzyk im powiewa, Delikatnie szumią drzewa.   Nagle goniec gna przez pola, Pełną piersią z siodła woła: Wojna panie! Kraj nasz cały Obce wojska najechały!   Palą, gwałcą, przyjm błaganie, Wracaj od raz królu, panie! Spojrzał król gońcowi w oczy, Z wolna cedząc, słowa toczy:   - Przecież widzisz jasno chyba, Że my z koniem są na grzybach. Wojna wojną jest, baranie, Lecz ważniejsze grzybobranie!   Goniec został z głupią miną, Z erudycji też nie słynął. Król zaś mruknął koniu w ucho, - Choć tam dalej, bo tu sucho.   Tak to właśnie w życiu bywa, Kto chce dobrze, ten obrywa. No bo zawsze są, niestety, Najważniejsze priorytety.  
    • @andrew @Migrena @Marek.zak1 @LessLove @Lenore Grey @Łukasz Wiesław Jasiński @Wiechu J. K. @Poezja to życie - dziękuję!
    • ,, Cóż Ci Jezu damy... ,, pieśń    cóż Ci Panie  damy  za ... dar życia    istnieję  jestem pełen zachwytu   to szczęście   nie mam bogactwa  a to co posiadam ...    patrzę na niebo  nie szukam tam Ciebie Panie  Jesteś obok  we mnie  wszędzie    zło wcielone  to nie ja  staram się być ... nadzieją jutra    nie pochwalam wojen …   chcę być … darem  oliwą obmywajacą  rany bliźniego  światłem na Bożej drodze    Jezu ufam Tobie    4.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia  męki i śmierci Jezusa   
    • @Leszek Piotr Laskowski - to liryk poruszający temat przełomowych chwil w życiu, śmiem twierdzić, większości z nas. Chociaż współcześnie odchodzi się od niektórych tradycyjnych wzorców, wymienione w wierszu etapy – jako graniczne momenty – stanowią doświadczenie uniwersalne. Autor ujął je w ramy przemijania, koncentrując się na symbolicznych „ostatnich dniach” poszczególnych etapów. Z perspektywy andragogiki te przełomy („ostatnie dni czegoś...”) są krokami milowymi w rozwoju jednostki. Wiersz pięknie ilustruje, że człowiek dojrzewa przez całe życie, aż do samej śmierci – dojrzewa do ostatecznego odejścia.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...