dom spokojnej radości

[stanislawa zak]

z każdym dniem naznaczonym
pod kreską
nadgryzają swój medal
samotnych w tłumie

otwierają przeżute usta
cienką linią nierówności

błądzą we wspomnieniach
równie dobrze jak po ścieżkach dziś
długą nadzieją poprzedzając
krótkie oczekiwanie

czas kochania minął
a im sie zdaje że nic dotąd się nie wydarzyło
( z tego raju nikt nie wygoni)

ich świat stanął w miejscu
i dobrze że tak jest
nie cierpią rozumiejąc

[Tomasz_Biela]

Stasiu prawie nie mam zastrzeżeń...ale jednak coś...

dni pod znaczone
kreską

nadgryzają medal
samotnych w tłumie

przeżute usta
otwierają
cienką linią nierówności

we wspomnieniach
zagubieni
jak po ścieżkach
dziś długą
nadzieją poprzedzając
krótkie oczekiwanie

czas minął
kochania
a im się zdaje że nic
dotąd się nie wydarzyło
(taki raj sam się wygnał)

świat stanął w miejscu;
dobrze że tak jest
nie cierpią rozumiejąc

[Barbara_Pięta]

Żadnych zastrzeżeń - wiersz przejmujący, mocno poruszający wyobraźnię. Pozdróweczka sierpniowe, B.

[stanislawa zak]

Tomku dzięks! ładnie, zapisuję w pam.
Basiu! dzięki za wpadkę i wyrozumiałość

[hewka]

Bardzo mi sie podoba.Wiersz trafia do wyobrazni.
Warsztat b. dobry.Pozdrawiam ciepelkiem :)

[stanislawa zak]

hewko ja Ciebie też gorąco i serdecznie ze zdrówkiem włącznie

[Toxyna]

Stanisławo - smutny, refleksyjny wiersz zmieniłabym może jedynie

błądzą we wspomnieniach
równie dobrze jak po ścieżkach dziś - /słowo dziś na codzienności/ - z tym słowem lżej się go czyta
długą nadzieją poprzedzając
krótkie oczekiwanie


pozdrawiam

[stanislawa zak]

moze i masz rację! dziękis pozdrawiam