Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W oddali, alejami nocy mkną podkurczone
światła latarni. Coraz bardziej zarysowuje
się przewaga bliskości nad izolacją.


Wiatr zmierzwia śierść zdechłym psom, w
kałużach zastygają wytresowane odbicia.

Dumnie starzeją się swastyki na blokach - nie
ochrzczone dzieci faszystów; salutują im
szwadrony obojętnych przechodniów.

Tylko sparaliżowany szelest liści - resztkami
wyrzeczonych ideałów, zrywa się z łańcucha
i tworzy w podziemiu,

wtulając w ciszę godziny na skraju tunelu
beznadziejnych nadziei, która normalnością
chciałaby zostać.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



witaj:)

smutna ta Twoja pocztówka wakacyjna, smutna i pełna codziennych, obskurnych obrazów, albo tylko ja to tak odbieram.......sprowadziłeś mnie na ziemię, bo po tytule spodziewałam się raczej jakiegoś sentymentalnego obrazka.......bliski.......

co mi się podoba....lirycznie zaczynasz i lirycznie kończysz ten wiersz...przez co środek nabiera jeszcze głębszego wyrazu.....

pozdr. z kroplą deszczu
agnes
Opublikowano

Szukając wierszy na forum do przeczytania i klikając w utwór autorstwa niejakiego Jay Jay'a nigdy nie można się zawieść.
Jest tu wszystko :)
Obraz namalowany lirycznie, wątek główny połączony z tytułem, magia pokazania prostoty pejzażu artystycznego :)

Bardzo mi się podobało
Wybijasz się swoją pocztówką ponad tych naprawde początkujących

Brawo! I morze plusów ode mnie wraz z pozdrowieniami chmurkowymi :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję. Myślę, że każdy, a zwłaszcza artysta, żyje w dwóch światach, czasem więcej. Jak: Rodzina, sztuka, biznes, otoczenie... Tak, jesteśmy kolejnym wydaniem, jak pokoleniem, ale każdy z nas indywidualnie prowadzi dialog ze Stwórcą, który pokłada w nas nadzieje, jak... Czuła Matka :-)
    • @Simon Tracy   Mitologia słowiańska - moje klimaty!  Bardzo magiczna rzecz -  noc Kupały przedstawiona  z dbałością o szczegóły obrzędowe, a motyw skrzypiec z kości to naprawdę świetny pomysł na zemstę zza grobu. Napięcie budowane przez opis polowania działa świetnie, zwrot akcji zaskakuje. Zakończenie z Domowikiem - to mocne domknięcie  utworu.    Podoba mi się, że występuje duży panteon bóstw słowiańskich - od ducha opiekuńczego domu - Domownika do Roda (uważanego nawet za stwórcę wszystkiego - do Welesa.  Mitologia słowiańska jest mało znana. Jak napisałam wiersz o Welesie, to osoby z mojego kręgu, mówili mi, że pierwszy raz słyszą o takim bogu. Hades - to jasne, ale Weles?    Świetny tekst! Pozdrawiam. 
    • Pulsujące pola wybrzmiewają i nikną.   Grające komórki, drgające impulsy.   Synapsy z kart układają się w pasjans.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.   Życie po północy się zmienia.   Tak, od niechcenia. Zmienia się czas.   Złe sny, jak kwiaty, więdną.   A rankiem pozostaje po nich tylko woda.   Wypijasz ją.   Jest jak zapis wczorajszego dnia.   Nie potrafisz go odczytać.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.
    • Jerzy czesał się na jeża, Chociaż wcale nie znał zwierza. Niech Jerzemu jeż uwierzy Ma, na głowie jeża...Jerzy! Gdy zobaczył jeż Jerzego, Musiał zjeżyć się na niego, Gdyż Jerzemu chyba z trwogi Tak zadrżały jakoś nogi, Iż na głowie włos się zjeżył, Ale jeż w to nie uwierzył I pomyślał - pośród zwierzy... Tak przezorny bywa Jerzy!
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...