Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dusza jest dziewicą
ubraną w mgłę
krąży po cichych kościołach
ociosanych z ciemności
zbyt młoda
niepowabne ruchy
w ręce zegar z wahadłem
w drugiej lilia
krąży po skrawkach chmur
szukając ciała
by osiąść
melodyjnie zgrabna
płomiennie czysta
boso stąpa
po gubionych płatkach lilii
szukając ciała
by osiąść


dusza dziewicą nie jest
znalazła ciało
grzeszne
gorączkowe ruchy
ubrana w czarny len
chaotycznie biega
w piwnicach ludzkiego umysłu
w ręce zegar z kukułką
w drugiej dębowy konar
błąka się w szaleńczym krzyku
szukając wyjścia
kamiennej ucieczki
rozchwiana
wypiętrzony strach
krwawiące stopy kolana
upada
poszarzały twardy beton
szukając wyjścia
kamiennej ucieczki

Opublikowano

poszatkowane, pocięte
kiepska wersyfikacja bez uzasadnienia
poza tym:
zbyt patetyczne
zbyt miejscami banał przkraczające

ogólnie rzecz biorąc
nie widać tutaj wysiłku tworzenia
raczej tylko odtwarzania znanej symboliki

pozdrawiam

Opublikowano

banały, powtarzalne niejednokrotnie:
ubrana w mgłę
ciche kościoły
lilia - jako symbol niewinności
stąpanie po płatkach
kolor czarny - jako symbol zła, nieszczęścia
gorączkowe ruchy
chaotyczne bieganie
piwnice ludzkiego umysłu
szaleńczy krzyk
krwawiące stopy/kolana
***
jeśli zauważę coś jeszcze, dopiszę

poza tym, nie rozumiem wyrażenia "kamienna ucieczka"
odnoszę nieodparte wrażenie, że jest to "chwyt" tylko
w dodatku kompletnie bełkotliwy
***

ponieważ widać zacięcie w tym wszystkim
namiawiam do pracy!
i do czytania, czytania, czytania

pozdrawiam

Opublikowano

'chwyt' Kocico, który nazywa się 'ja coś napiszę, a wy sobie doróbcie ideologię'.
mnie to kompletnie nie rusza, ale z dwojga złego...
no, więc już nie jest tak makabrycznie jak ostatnio, coś drgnęło. tli się coś, co pozwala wierzyć, iż kiedyś napiszesz przyzwoity wiersz. pierwsza rada: poproś znajomych by na urodziny kupili ci coś 'świeżego'. nie wiem...Czerskiego np. to dość prosta poezja, a wiele ukazuje...naprawdę wiele i w 'pisaninie' pomoże jak otworzysz oczy


ps. jeżeli tobie dobrze to nie znaczy, że innym dobrze

Opublikowano

Dziękuję EK., choć ktoś dotrzegł to, że przedstawiłam mój punkt widzenia, przeciez nie kaze innym tak mysleć i w to wierzyc, choc pozostalym tez szczerze dziekuje za komentarze, ktore z pewnoscią przydadzą się w dlaszej twórczości!!! :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 
    • @Proszalny   Ten tekst ma w sobie coś z przypowieści i coś z medytacji - dzieje się sam, jak ten park, w którym zamiast słów gromadzi się cisza. Trzy przykazania w trzech akapitach - świetny pomysł - wtajemniczenie przychodzi stopniowo. Ale trzeba zwolnić. Szachy to gra w której każdy ruch ma konsekwencje, każda figura ma rolę. A narrator zasypia między szachem a matem i budzi się z wiedzą że nie jest figurą. I to zakończenie - "e4" - otwierający ruch w szachach - wreszcie wiadomo gdzie postawić pierwszy krok. Tekst który warto czytać powoli. Najlepiej w parku. :)   Czyta się naprawdę dobrze. Masz wyczucie języka i to czuć w każdym akapicie a styl jest spójny i przyjemny w odbiorze.
    • Witaj - udany wiersz piosenka - zaciekawiło mnie bardzo -                                                                                                      Pzdr.serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...