Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jako prowokacja poetycka to naprawdę niezły utwór, ale wolę Twoje utwory z dekady nieśmiertelności:) A może skoro w poezji wszystko już było, warto się przerzucić na prozę:)?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


może i lepiej, że już nie życzy (irytowało).
generalnie takim utworom mówie glośno "NIE", ale tu już nie mam siły:/ jeszcze jak sie spojrzy na tą melancholijną aurę - wszystkiego się odechciewa:]
a poza tym, to się zastanawiałam, dlaczego tu jest tyle komentarzy, kiedy przeczytałam utwór. Teraz już wiem - niemal na każdy komentarz Arek odpisuje:P
pozdr;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


może i lepiej, że już nie życzy (irytowało).
generalnie takim utworom mówie glośno "NIE", ale tu już nie mam siły:/ jeszcze jak sie spojrzy na tą melancholijną aurę - wszystkiego się odechciewa:]
a poza tym, to się zastanawiałam, dlaczego tu jest tyle komentarzy, kiedy przeczytałam utwór. Teraz już wiem - niemal na każdy komentarz Arek odpisuje:P
pozdr;)

Nom, odpisuję, bo tak jest ładnie. A zresztą chyba ilość komentarzy nie świadczy o niczym... jeśli wszystkiego się odechciewa to dobrze, bo ja nie mam siły na nic, a szczególnie na życie. Właśnie - "nieśmiertelności" irytowało... zresztą to moja zmora, mogę przyznać otwarcie, że głupio zrobiłem wybierając taki nick.
Opublikowano

No jestem... :)

Ja uważam,ze się jeszcze nie wypaliłeś...
bardzo podobała mi się ostatnia "posiłkowa" seria, a przecież nie każdy czas jest poezją tak jak i nie kazdy wiersz musi być powalający...

ten jest poprawny, nie szokuje i zachwyca, ale jest dobry.
a co do drobnych poprawek to wydaję mi się,że
druga zwotkę można troszkę dopieścić :)

nie kochasz
a jesteś człowiekiem ---> inwersja wydaję mi się niepotrzebna i troche przekombinowana
(wszystko co ludzkie jest ci obce)

albo mam jeszcze inną propozyję:

być robakiem
nie kochać

nie kochasz
jesteś człowiekiem?

wszystko co ludzkie jest ci obce

ale to chyba już tak bardziej z nudów kombinuję bo spać nie mogę :P

jest dobrez i się mną nie przejmuj
kończę wywody

pozdrawiam
lena

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gra-Budzi-ka   Rozkoszna! :)  Pływa z Wami bo musi, czy też chce? :))) Podejrzewam, że to pierwsze. :) 
    • @bronmus45 to nie jest plagiat, kiedy piszę, że to nawiązanie, ale może nie wszystko wiem... to rzeczywiście lepiej nie ale słyszałeś piosenkę, słowa są inne  @bronmus45 ale też już w końcu nie wiem... @bronmus45 to w końcu użycie jednego słowa i do tego nie w tej samej formie...ale lepiej dmuchać na zimne...odpuścimy to @bronmus45 podobno sam neologizm nie podlega ochronie praw autorskich, a gdyby podlegał, byłby to absurd  
    • @AmatorSztuki .. kapitan niech ma trochę swobody nie trzyma rodziny za rogi   niech sam czasem pożegluje jeśli się z tym dobrze czuje  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Oblicze lwicy, figura damy, nonszalancka w stylu estrady. W tataraku poznana, jeździłem za Nią nawet do Poznania. W szkarłatnym płaszczu, czasem naga, uderzyła mi do głowy mocniej niż spektrum gamma. Niczym foton, co tu i tam bez czasu pomyka, była jedyna jak drzewo życia    Stoczyłem się, przyznam szczerze, z krzykiem na ustach, że w Boga nie wierzę. Oddałem duszę tej przyjemności, co zwie się pasją obrazoburczości. Z gniewnym obliczem, urokiem satyra, stwierdziłem: pal licho! Smutek mi nos goryczą zatykał, oczy mgłą zaszły. Ekstrema widziałem i kontrasty, i złoty środek, jakim jest milczenie, przestał być w cenie, dlatego wracam do pióra.   Marny Wasz los, polecimy jak stado kosów w rytmie żądnym, bez porządku, i żaden wiersz nie będzie składny. Arytmia i palpitacje, skoki ciśnienia, przerysowane oblicza. W przestworza, do światła i mroku jak jutrzenka, spadniemy na cztery litery. I tu na ziemi, na tym portalu, będzie grafoman szukał w poezji wentyla, własnego ujścia, w wierszu szału.     Naciskam kursor : wyślij...!!!
    • @lavlla nisu   Bardzo dziękuję!   Tak bywa, gdy człowiek jest w silnej traumie lub depresji. Zanim zrozumie, że może być inaczej - musi przejść długą drogę.  Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...