Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rozchylam twoje usta
rozgrzana białość pocałunków
oblewa policzki

gdzieś pod kołdrą
Kolumb serdeczny
wspiął się na szczyt
wysepki nowo wyniesionej
pośród wzburzonego oceanu

jeszcze chwila
i klaszczące krzemienie
wzniecą pożar

ugaszę go
papierosem

Opublikowano
rozchylam twoje usta---->> niby dwuznaczne, a jednak banalne
rozgrzana białość pocałunków ----->> białości pocałunków z niczym innym nie kojarzę jak z anginą ropną, a fe!
oblewa policzki----->> oblewanie na początku aktu? też mi nie pasuje, jako kobiecie

gdzieś pod kołdrą---->> wiadomo "gdzieś" ;P
Kolumb serdeczny
wspiął się na szczyt
wysepki nowo wyniesionej
---->> tutaj nawet ciekawie, tylko nowo wyniesiona wysepka też mi pod chorobę jakowąś podjeżdża ;]
pośród wzburzonego oceanu----->>eeeee, kiepski motyw ("wypłynąłem na suchego przestwór oceanu" - tutaj to wybrzmiewa! ;])

jeszcze chwila
i klaszczące krzemienie
----->>skojarzenia z klaskaniem mam niestety jednoznaczne
w dodatku w ten sposób nazwane rażą mnie
wzniecą pożar----->> nader częsty w pornoliteraturze motyw pożaru, ognia i wzniecania

ugaszę go
papierosem
---->> pointa interesująca, aczkolwiek "śmierdząca" ;]

w związku z powyższym - średnio

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor Metaforyczne stworzenia z tych kryształów.
    • @hollow man   „ Za każdym idzie jego Cień (…) C.G.J.    nawet w słoneczny dzień, dostrzegamy swój cień… pozdrawiam hollow man:)   
    • @aniat.   Bardzo dziękuję!  To prawda - mijamy się codziennie, nie wiedząc, kto balansuje na krawędzi. Ta niewidzialność cierpienia to osobna tragedia. "Patrzmy na siebie łagodniej" - piękne zakończenie. Dziękuję za zrozumienie i empatię. :))) 
    • @Berenika97 Wiersz o tym, że życie toczy się dalej, nawet gdy w środku wszystko już dawno się skończyło. Codzienność rozpięta między lodówką a przepaścią' – nic dodać, nic ująć. Przejmujące.  
    • @Natuskaa   Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa. Tak, ranki mogłyby być resetami... gdyby nie to, że czasem budzimy się z tym samym ciężarem co wczoraj. Świat rozprasza, to prawda - ale czasem problem jest w tym, że nie ma się dokąd zresetować. Pozdrawiam. :) @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Tak - wróżka to ostatni desperacki gest, gdy ratunku nie ma ani na zewnątrz, ani w środku. Czasem idziemy tam, gdzie wiemy, że to bez sensu. Dziękuję za tę uwagę. Pozdrawiam. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję! Wróżka też ma swoją wróżkę a ta kolejną i tak w nieskończoność, bo czasami nikt nie umie sobie pomóc. Pozdrawiam :) @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję! Dziękuję za ten piękny obraz - wróżka zamieniająca się w źródlane strumienie. To mogłoby być zakończenie, którego wiersz potrzebuje. A "bądź sobą" - gdyby to było takie proste. :) Bardzo dziękuję za tak miłe słowa o wierszu. Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...