Zostań

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - nic dodać nic ująć - wiersz który zawsze się obroni - super - 

                                                                                                                       Pzdr.wieczorowo.

[WarszawiAnka]

@Berenika97: Dziękuję. :)

 

 

[LessLove]

@Berenika97 Kryzys, jak w ekonomii, jest bezcenną okazją do pozytywnej zmiany. Życie uczuciowe zawiera wiele elementów nieracjonalnych, ale również wszystkie "ekonomiczne". Czasem dobrze od nich zacząć, a wtedy kryzys jest szansą.

Z prozy życia: małżeństwa, związki, w których brak sporów, jest martwy i może łatwo ulec rozbiciu, bo nie był "trenowany na kryzysach", nie wykształcił wspólnej dla partnerów metody ratunkowej...

Serdecznie pozdrawiam.

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 Tak, to prawda! Kształtowanie człowieczeństwa w istocie ludzkiej jest prawie zawsze bolesne i takowe pęknięcia  są do tego potrzebne. :)

[wiedźma]

@Berenika97 Z pęknięcia rodzi się siła. Rozpacz i to co boli zostaje zapisane na marginesie. Teraz jest źle, ale to nie jest koniec - to jest początek. Po bólu, po każdej " burzy " rodzi się nowa wersja siebie, której jeszcze nie znasz i otwiera drzwi do " nowe". 
Pozdrawiam z zachwytem, bardzo wartościowy wiersz. Uściski 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Świetny opis depresyjnego zacieśnienia i manipulacji, jakiej dokonuje mrok, każąc nam wierzyć, że nie ma już żadnego „jeszcze”. Ale dajesz nadzieję na końcu wiersza - następuje wyzwolenie, bo pęknięcie nie jest końcem świata, lecz warunkiem koniecznym, by to, co w środku, mogło się wreszcie narodzić.

 

Pozdrawiam serdecznie