jedno pytanie

[Alicja_Wysocka]

@Jacek_Suchowicz

Masz absolutną rację, Jacku.

Nigdy nie byłam zwolenniczką forte – wręcz przeciwnie. Zawsze uważałam, że jeśli chcesz, aby inni naprawdę cię słuchali, trzeba mówić cicho. Szept niesie w sobie znacznie większą siłę.

Dziękuję Ci za to piękne, muzyczne wyczucie i za to, że tak idealnie usłyszałeś intencję mojego wiersza.

Pięknego i spokojnego weekendu!

 

 

@Migrena

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I ja także, Jacku - Twój komentarz :)

 

To niesamowite, jak blisko siebie leżą poezja i muzyka. Ktoś rymuje słowa,

a ktoś inny rymuje dźwięki – a u podstaw jednego i drugiego leży ta sama wrażliwość.

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

 

ech ci Włosi.....

 

 

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

„Bravissimo!

Bardzo urokliwy wiersz!

Świetne wplecenie muzycznej terminologii (pianissimo, delicato) i włoskich wtrąceń. Nadaje to całości niezwykłej lekkości i wdzięku.

Z jednej strony zachwyt ("przecudny głos"), a z drugiej zgrzyt niedopasowania ("tonacja wielce nietrafiona"). To zgrabna metafora sytuacji, gdy coś z pozoru pięknego nie do końca z nami rezonuje. Bardzo podoba mi się ta subtelność i nieśmiałość w proszeniu o "odmianę".

 

Czytam Twój wiersz  jak piękną, poetycką etiudę. :))) 

 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 

Dziękuję Ci za tak uważne czytanie. 

Pomyślałam przy Twoich słowach o czymś jeszcze…
można grać ze słuchu, można recytować z pamięci — ale ile takich utworów uniesiemy w sobie?

A kiedy zna się nuty i litery - świat robi się szerszy, bo można sięgać dalej.

Może w życiu jest podobnie - dobrze czasem trzymać się zapisu, żeby nie zgubić melodii między nami…

Serdeczności :)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

To bardzo trafne porównanie. Mam wrażenie, że w życiu najczęściej gramy ze słuchu - improwizujemy, uczymy się na bieżąco. Ale masz rację, że znajomość „nut" - czyli jakichś stałych punktów odniesienia - daje poczucie bezpieczeństwa, kiedy emocje zaczynają fałszować.