(Jak ten liść na wietrze)

[beta_b]

Żyję w ciągłym strachu,
jak ten liść na wietrze,
że mnie dziś opuścisz,
że ktoś będzie lepszy.

 

Żyję przestraszona

przy każdym konflikcie,
że już sobie pójdziesz
i co dobre zniknie.

 

Ref:

Tyle we mnie strachu
i tyle pragnienia,
spróbujmy zawiązać
nić porozumienia.

 

Tyle we mnie strachu,
tyle niepewności.
Jak spokój odzyskać
i życie uprościć?

 

Jak masz pójść, to pójdziesz.
Wpływu na to nie mam:
czy mnie w środku kochasz,
czy to są złudzenia.

 

Ref:

Tyle we mnie strachu
i tyle pragnienia,
spróbujmy zawiązać
nić porozumienia.

 

Ale potrzebuję,
choć dziś drżę niepewnie:
ufać więcej światu.
wierzyć w samą siebie.

 

I to może po to
los nas pokierował,
żebym spróbowała
stworzyć się od nowa.

[Alicja_Wysocka]

@beta_b Znalezione w necie:
 

"Ludzie są razem, kiedy chcą być razem. Ani obowiązek, ani honor, ani morale nie wiąże jednej osoby z drugą. Kiedy człowiek chce wyjść, wyjdzie z domu, i od dzieci, i od umierającego kaleki. Dopóki nie zechce, pozostaje blisko.

Kiedy człowiek chce być razem, żadne błędy go nie zranią. Kiedy człowiek chce odejść, żadne cnoty go nie przytrzymają"

 

Twój wiersz płynie :)

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - podoba się mimo że troszkę smutno - 

                                                                                   Pzdr.wakacyjnie.

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wyjęłaś mi to z ust, Alu - płynie (chyba zapomniałem "Dodać" i mój poprzedni wpis zniknął)

 

@beta_b