Ciemna noc nad wielkim krajem

[Albrecht]

Ciemna noc nad wielkim krajem 
Dłoń swą kładzie mrokiem gęstym 
Ledwo słychać gdzieś cykanie 
Pośród traw, maleńkich świerszczy 

 

Ledwo słychać gdzieś brzęczenie 
Niczym z ula rój zbudzony 
Lecą... nisko mkną przed siebie 
Ukraińskie zwinne drony 

 

Niby mała to zabawka 
W rękach cacko plastikowe 
Lecz trafienia precyzyjne 
Wciąż zadają straty nowe! 

 

Zawór, pompa, zbiornik ropy 
Rurociągu ściana cienka 
Mała iskra - wielki płomień! 
Smuga dymu nieba sięga 

 

W noc kolejną mrok rozdziera 
Nagłych świateł szybka seria 
Czy to właśnie staje w ogniu 
Już kolejna rafineria? 

 

Może znowu, w głębi kraju, 
Po eksplozji kilku błyskach, 
W złom się rychło obracają 
Samoloty na lotniskach? 

Cóż to zmienia - ktoś zapyta 

Jakaż to dla Kremla strata? 
Budżetowo wszak prowadzić 
Mogą wojnę tę przez lata! 

 

Powiem krótko, proszę Państwa: 
Nie wiem sam ile to zmieni 
Czas dopiero nam wyłowi 
Prawdę, spośród morza cieni 

 

Lecz raduje się me serce 
Kiedy w gruzach plan Putina 
Gdy wciąż ogniem odpowiada 
Niepodległa Ukraina! 

Edytowane 4 godziny temu przez Albrecht (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Albrecht

 

Podoba mi się, jak przedstawiasz gradację obrazów i dźwięków - od cichej nocy do eksplozji. Rymy i rytm sprawia, że dobrze się czyta, a retoryczne pytania w środkowej części dodają tekstowi głębi.

 

[Albrecht]

@Berenika97

Dziękuję za opinię. Napisałem ten wiersz już dobry rok temu, ale tak ostatnio coś mnie "naszło" by opublikować (byłem ciekaw opinii). Miło słyszeć, że się spodobał. 

[Berenika97]

@Albrecht

 

Uważam, że wiersz jest bardzo dobrze napisany i ciągle aktualny.  Też kiedyś napisałam "Rozdziobią nad kruki i drony" - ale nie w tak określonym, politycznym klimacie. Pozdrawiam.