Krwawe świty

[Berenika97]

Krwawe świty

to nie rany otwierające dzień.

To noc,

odchodząc w pośpiechu,

kaleczy dłonie o horyzont.

Nie ból nas budzi,

lecz światło,

wdzierające się przez pęknięcia.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@Berenika97 zdjęcie oglądane do góry nogami też fajne ;)

[Posem]

@Berenika97 Poranek przed pracą. Niewyspani, zmęczeni i światło, które wpada przez okno prosto w nasze oczy. Nie ma bólu, jest trud, ciężki do udźwignięcia. Ja tak rozumiem Twój wiersz. Pewno się mylę, albo na pewno, ale chciałem trochę dać innego światła ;) Pozdrawiam. 

[andrew]

@Berenika97

...

nie bójmy się światła 

kolejny cud 

 

przywitajmy świt 

jakbyśmy na niego czekali

podarujmy siebie 

może właśnie dziś ...

spotkamy 

skryte pragnienia 

...

Pozdrawiam serdecznie

miłego dnia 

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Bardzo dziękuję! 

Może to znak, że warto czasem spojrzeć na świat z innej perspektywy. :))) 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97

 

Każdy wschód
udaje początek.
To stary zwyczaj światła.

 

Nie czcij słońca.
Ono i tak
wzejdzie bez ciebie.

 

Pozdrawiam :)

[Berenika97]

@Posem

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję, że podzieliłeś się swoim odczytaniem - i wcale się nie mylisz. To piękne, jak różne światła może rzucać ten sam wiersz na różnych ludzi. Twoje "światło poranka przed pracą" jest bardzo prawdziwe. 

Pozdrawiam serdecznie! :)

@andrew

 

Bardzo dziękuję!   Serdecznie pozdrawiam. :)

 

Jak pięknie dopisałeś dalszy ciąg... "skryte pragnienia" w świetle poranka - to piękny obraz.

 

Skoro światło już wie,
że się go nie boimy,
niech wpada śmiało
przez każdą szczelinę.

 

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)

 

Nie czczę słońca -

czczę chwilę,
w której otwieram oczy
i jeszcze jestem.

@Benjamin Artur @APM @Sekrett @LessLove @lena2_

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

[andrew]

@Berenika97

Jesteś takim światłem ,

którego się nie boimy,

na które czekamy ...

 

pewnie przez pochwały ...

 

Pozdrawiam 

[Berenika97]

@andrew

 

To bardzo miłe, dziękuję. Ale to zdecydowanie za duży komplement. No i wolałabym, żeby to słowa w wierszach świeciły, nie ja. :) 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

[Poet Ka]

@Berenika97 głębia filozoficzna i fizyczne wręcz odczucie bólu, jakby horyzont był ostrzem żyletki...

 

do tego niesamowite nasycenie barw, Ty jako kolorystka- to jedna z Twoich poetyckich twarzy:)

Edytowane 56 minut temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)