w trumnie, trudno nie wiercić się.

[Tomasz.O]

Gdy dopadnie mnie śmierć 

czego by nie powiedzieć 

niejedynym który odejdzie będę 

i w trumnę me zwłoki zapakują 

listem poleconym w ziemię

wyślą z kodem muzycznym 

przy płaczu bliskich 

tak po czasie stwierdzę 

w trumnie ciężko  nie wiercić się

nie wiem czy pozycja niewygodna 

ale uwiera 

po śmierci męczące czekanie 

nim  natłok ziemi trumnę połamie 

kiedy wilgoć deszczu 

sprawi spróchnienie 

wejdą larwy Conicera tibialis

 w końcu dla kogoś pożywieniem będę 

wznieci się życie 

nowe i lepsze 

Kości zostaną niczym ram pamięci 

zresztą szkielet to dzieło Boga

resztę  budujemy sami 

ale po co po śmierci

masa mięśniowa 

brzuszek piwny i

tusz wisceralny 

troche to banalne 

umysł już nie sprawi  figla 

nie poplącze rzeczywistości z mirażem 

język nie potrzebny o kim plotkować

wiercąc się w trumnie samemu 

może wrócę we śnie 

ale po co 

kolejny koszmar 

nikomu nie życzę