Gortatów dom wakacji – 6

[Leszek Piotr Laskowski]

„Gortatów – dom wakacji” – 6

 

A za drogą z asfaltu, gdzie czasem leżałem,

było sadownictwo, które obserwowałem.

Jabłka tam rosły, wiśnie i piękne czereśnie.

Jadłem je pełną buzią, ale tylko we śnie!

 

Bo wszystko było wielkim płotem ogrodzone,

a wchodzenie do sadu było zabronione.

Ale raz pamiętam, że to się wydarzyło –

jakby ogrodnictwo wszystkich zaprosiło.

 

I zbiegli się ludzie, z piętnastu ich było,

do koszyków rwali, co się im trafiło.

Ja z wujkami i siostrą też się najedliśmy,

jeszcze koszyk owoców babci przynieśliśmy!

 

Raz tylko tak się stało, nie wiedzieć dlaczego.

Może to z życzliwości zarządcy głównego?

A może po prostu, z braku tych pilnujących,

doszło do haraty ludzi tam mieszkających.

 

A co do cegielni, często się przyglądałem.

Z oddali patrzyłem, nazbyt się nie zbliżałem.

Widziałem młode dziewczyny, wózki pchające,

z cegłami z gliny w hangary wjeżdżające.

 

Cegły kładzione do suszenia tam bywały,

zanim już wysuszone do pieców trafiały.

Dziewuchy je pchały, cegłą naładowane,

żelazne wózki na szynach przepychane.

 

Dziewczęta mnie widziały, często mnie wołały:

„Kawalerze, chodź do nas!” – tak ze mną żartowały.

Omijałem cegielnię, zawsze gdy pracowały.

Nie lubiłem, kiedy się ze mnie wyśmiewały.

 

Ale po południu, gdy pracę już skończyły,

to wózki na szynach wtedy moje już były.

I puste wcale nie były ciężkie do pchania,

rozpędzania ich mocno i na nie wskakiwania.

 

Hamulce działały, a szyny długie były,

środkiem hali suszarni fajnie mnie woziły.

Takich hal tam było, jak dla dziecka od gromu.

Moją ta pierwsza była, bo najbliższa przy domu.

 

Z każdym rokiem te zabawy – takie płytkie raczej –

wzrokiem coraz mądrzejszym widziałem inaczej.

Rowery naprawiałem i nimi jeździłem.

Do ptaków nie strzelałem – domki im robiłem.

 

Kuzynów przybywało – co rok więcej nas było.

Widziałem, jak za mamą im też się tęskniło.

Wraz z dorastaniem inaczej to odbierałem,

ale wciąż na wakacje jeździć tam chciałem.

 

– cdn

 

Leszek Piotr Laskowski. 

[andrew]

@Leszek Piotr Laskowski

 

,, Jadłem je pełną buzię,

ale we śnie ,,

Tak rodzą się poeci, fantazja...

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia