Dla dzieci - Jeż Ambroży

[Sylwester_Lasota]

Raz Ambroży, jeż ze Zgierza 

polną dróżką żwawo zmierzał, 

maszerował na piechotę, 

bo na spacer miał ochotę. 

 

Szedł Ambroży w odwiedziny 

do Jeżowa, do rodziny. 

Bo Jeżowie, kuzyn Jerzy, 

mały domek miał wśród jeżyn.  

 

Krótkie nóżki ma Ambroży, 

w marszu nie jest bardzo hoży.  

Tupcze, drepcze już dzień drugi, 

aż się w końcu marszem strudził. 

 

Przysiadł w cieniu jarzębiny  

i wyrzuty zaczął czynić, 

że ta ścieżka taka długa, 

że w podróży ciągle nuda, 

 

że w Jeżowie kuzyn czeka, 

i że droga jest daleka, 

że nikt mu tu nie pomoże, 

że być może tylko gorzej. 

 

Ponarzekał sam do siebie, 

po czym czuł się nieco lepiej.  

Więcej niczym się nie smucił 

i do Zgierza w dwa dni wrócił. 

 

Zaraz wsiadł do autobusu  

i ponownie w podróż ruszył. 

Za niecałe dwie godziny  

Jerzy witał się z kuzynem. 

 

 

 

 

 

Edytowane 3 godziny temu przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Bardzo fajna bajeczka. Swoja drogą, każdy, kto jechał niegdyś z Warszawy do Łodzi przez Rawę musiał jechać przez Jeżów, co też przerabiałem multum razy:). Pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, to prawda. To jest największy Jeżów w Polsce, ale jest ich więcej. Przed chwilą sprawdziłem, jest 9 miejscowości o tej nazwie. Jednak masz rację, do tego Jeżowa pojechał Ambroży. Do innych podróż ze Zgierza zajęłaby mu znacznie więcej czasu :).

Pozdrawiam. 

[Kwiatuszek]

@Sylwester_Lasota Jakbym czytała o sobie:-)) Czasem też więcej narzekania, aniżeli coś tego wymaga. Później okazuje się, że wcale nie było tak źle i długo jakby się wydawało. Super wiersz! Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.