Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Grillując marshmallow

Poet Ka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Poet Ka

Poet Ka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Grillując marshmallow

 

wiersz jako probierz 

  kolorów dowiódł 

       rangę różu 

 

wiersz jak papierek

      lakmusowy 

     starą czapkę

  szalik z nadrukiem

 

  wyniósł do rangi

       koloru liry 

    nie celuloidu

   lalki z odpustu

 

    tylko czemu 

    róż oblekła

  przezroczysta 

 błękitna warstwa 

   

    to pozostanie

  zagadką Barbie

 i Sfinksa na czapce 

@Benjamin Artur dziękuję serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Edytowane przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)
5
andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

@Poet Ka

...

różowa sukienka 

 

nigdy jej nie miała 

a ciągle ją w niej widzę 

 

może ... i wtedy 

może ... dlatego 

 

gdybym polubił błękit 

pewnie i dziś 

bym go oglądał 

a tak ...

 

poezja 

lubi żyć sobą 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

1
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano

@Poet Ka

 

Świetne zderzenie popkultury z poetycką alchemią. Podoba mi się, jak wiersz nobilituje "odpustowy róż" do rangi sztuki (liry), a jednocześnie zostawia miejsce na niedopowiedzenie. Zagadka błękitnej warstwy mocno intryguje - czyżby to był niebieski płomień ogniska otulający różową piankę? Zostawiasz mnie z bardzo apetyczną zagadką. :))

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      letni wierszyk o spódniczkach

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      choć w marzeniach naszych dziadków królowały niemal zawsze łącząc się już samą nazwą w symbolice jednoznacznej   te spódniczki w grochy w paski te w różyczki w inne kwiatki gładkie w fałdki plisowane fatałaszki fraszki szmatki   dzisiaj są na drugim planie bo choć czasem też się przyśnią jeszcze niejednemu panu to najczęściej niemal wszystkie   rozwiewają się nad ranem gdy pań większość na zad wciągnie zwykle nieźle spasowane tradycyjnie męskie spodnie   które często w tym przypadku miast okrywać eksponują kształty często aż zanadto jawnie mężczyzn prowokując   chociaż wiele z pań zaprzeczy żachnie się na takie zdanie jednak większość zwykle cieszy gdy mężczyzna zerka na nie
    • Alicja_Wysocka
      Mów Do Mnie Poetycko

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Tajemnicza9723 Ja też nie potrafię, dziewczyna do dziewczyny - to mi nie pasuje :)  
    • Annie
      Podłoga

      Przez Annie · Opublikowano

      @Stary_Kredens ogólnie to tylko potwierdza twierdzenie( parafrazując trochę 2 zasadę termodynamiki )  że świat dąży do chaosu (entropii) a tylko kobiety starają się go trochę uporządkować

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Tadeusz Koch
      Miało być piwo, czyli o rozmowie co motyle obudziła.

      Przez Tadeusz Koch · Opublikowano

      Miało być piwo, zwyczajnie, bez planu, a tu nagle „randka” wyskoczyła z ekranu. Ja trochę zdziwiony, Ty w lekkiej panice, jednak oboje śmialiśmy się z tej różnicy.   Ty: pani od planów, menu i finansów, ja: od uśmiechów, żartów i romansów. Pytałaś o piwo, wino i przekąski do tego, a ja wiedziałem jedno: chcę spotkania Naszego.   „Czy ja Cię podrywam?” – sam siebie zapytałem, bo chyba za bardzo do ekranu się uśmiechałem. A Ty powiedziałaś coś tak niespodzianego: że dawno nie czułaś już czegoś tak miłego.   Pytałaś, czy w tym wieku jeszcze tak wypada, czy serce nie powinno już spokojniej gadać. A ono nie pyta o lata i daty, czasem tylko przypomni, że świat jest bogaty.   Bo motyle nie patrzą na metrykę człowieka, przylatują ot tak, choć nikt na nie nie czeka. Nie pytają o plany, rozsądek czy czas, pojawiają się cicho i zmieniają coś w nas.   Za oknem wiatr gwizdał, deszcz wybijał swój rytm, ja kończyłem wieczór z myślą: „to jest to, to ma byt”. Więc pakuj walizkę, muzykę weź ze sobą, ja zabiorę ciekawość, by odkryć Cię na nowo.   A jeśli ktoś spyta o atrakcję tego dnia, powiem: nie piwo, nie przekąski… lecz ta dziewczyna, co motyle w brzuchu ma.
    • Poet Ka
      Grillując marshmallow

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @hollow man tak

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...