Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wtulony w sierść.

Jak zwierz

grzeję się.

 

W ucieczce przed sobą

wpadam

we własne sidła.

 

Noc zakryła

grzech.

Ukryję się w nim.

 

Położę na stole

duszę swą.

 

Może zagram nią

o życie.

 

Może zagram nią

o miłość.

 

Lecz dobre karty

kiedyś się kończą.

 

Blefuję.

 

Stawiam wszystko.

 

Wiem, że

przed tobą

się nie skryję.

 

Wiem, że

przed tobą

nie ucieknę.

 

Dopadniesz mnie.

Kiedy nadejdzie czas.

 

Dojedziesz mnie.

Kiedy nadejdzie kres.

 

Stawiam wszystko

na miłość…

Opublikowano

Piękny, poruszający wiersz z głębokim przekazem. Jest w nim pokora, odwaga zmierzenia się z własnym wnętrzem i siła, która w decydującym momencie wybiera miłość. Pozdrawiam serdecznie*)

Opublikowano

@Benjamin Artur

 

Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości.

Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku.

Bardzo intrygujący tekst! 

Opublikowano

Witam - bo miłość zawsze ma racje - dobry wiersz -

                                                                                              Pzdr.

                                                                    

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...