Wypośrodkowanie

[Leszczym]

Gdy idziesz skrajem szerokiego lasu
chcesz pożegnać wszelkie skrajności
wyrzucasz z myśli te wszelkie miastowości
Idziesz łąką, kłanaisz się drzewom, trwasz tkwiąc

 

Gdy chcesz mieć taką idealną oną
nie zaśmiecaj głowy idealizmami ideałek
gdzieś żyjącymi na świecie aż aż takim
że go nie ma, że nienamacalny, że utracony, że bezpowrotny

 

Gdy myślisz kategoriami, drogami i asumptami
gdy etap chciałbyś mety podsumowaniem
uśmiechnij się do własnych małych dążności
życia nie zamkniesz w grający i buczący plan

 

Gdy piosnka ma być piękną pieśnią
a wers osiągnąć głośnikowe wybrzeże
pożegnaj się z ułudy baczności rozkazem
i nie miej wcale awersji do wersowania

 

Gsy siebie pokonać wielce zapragniesz
i gdy doskonałość wyda się kojąca
dostrzeż jego rację po racji najrację
że jak dotąd nikt ze sobą nie wygrał

 

Gdy życie zabrzmi równią pochyłą
miej świadomość że los zmiennym jest
że ze szczytu zejść trzeba niekiedy
a opadając z sił można wznieść się w przestworza

 

Gdy zwątpisz w sens towarzyskości
wiedz że bywają przyjaźnie a jakże
że razem może przebiec bez komplikacji
że złe emocje choć też dobre wcale nie są dużym osiągnięciem.

 

 

Seranon, 12.07.2026r.

[Charismafilos]

@Leszczym normalnie nie widziałem jak to czytać ;) W treści Twoje... w formie, takie jakieś inne! Fajna świeżość, a i merytoryka dobra!

[Leszczym]

@Charismafilos Tak to możliwe w sumie że ten tekst jest nieco inny niż moje zazwyczaj, dzięki za lekturę ;)

[Berenika97]

@Leszczym

 

Świetny klimat i fajne zabawy słowem - ucieczka od "miastowości" czy "idealizmy ideałek" nadają wierszowi unikalny charakter. Dobrze jest ujęta prawda o tym, że nie warto mieć awersji do wersowania.

A poza tym to bardzo mądry i kojący tekst. W punkt o odpuszczaniu perfekcjonizmu i cieszeniu się małymi rzeczami. Super się czytało! :) 

[Leszczym]

@Berenika97 Dziękuję za komplementa ;)

[Tomasz.O]

czyta się dobrze.

[Leszczym]

@Tomasz.O O to dobrze ;)