do Haliny

[Poet Ka]

do Haliny

 

czytam Ciebie Halinko

o Berenice Heloizie 

kanadyjskiej topoli

Ninie sercu zieleni

i Poundzie 

 

o tych krajach 

i miastach Plantach

Krakowskich

przyjaźniach szpitalach

 

byłaś ze mną w poezji

przez wszystkie moje 

lata a lata mijały, mijały

sączyły codzienność 

 

trwałości wiecznosci

i tylko Twoje życie 

nie kłamało

że to dostatecznie 

długo na wszystko

 

choć wiesz... przez chwilę 

uległam złudzeniu 

w to lipcowe popołudnie

 

przez chwilę te złote 

godziny dojrzałe owoce

błoga pełnia i spokój 

pozwoliły mi pomyśleć

 

że wciąż jestem tą samą

a jednak nie-

przypomniało lustro 

w dębowej ramie 

i zwiędłe kwiaty w wazonie

 

Edytowane 21 godzin temu przez Poet Ka
zamiana słów (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@.KOBIETA. @Posem @wiedźma dzięki Wam serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Charismafilos dzięki serdeczne  

[Charismafilos]

@Poet Ka właśnie też, chyba podobnie jak Ty, przypomniałem sobie siebie sprzed ponad 25 lat... i co ciekawe, wrażenia się nie zmieniły, dojrzały może lub przejrzały trochę. Ale postrzeganie zostało.

[Poet Ka]

@Charismafilos no to chyba dobrze... ?

[Charismafilos]

@Poet Ka normalnie raczej, wiersze się nie zmieniły... ja się zmieniłem :) Ale tak to chyba ma być.

[Poet Ka]

@Lidia Maria Concertina @Benjamin Artur dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@andrew dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[andrew]

@Poet Ka

Ślicznie, bardzo 

[Poet Ka]

@andrew dzięki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Stukacz]

@Poet Kapiękne!

[Poet Ka]

@Stukacz dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

przypomniało lustro 

w dębowej ramie 

i zwiędłe kwiaty w wazonie - super ten moment wiersza - reszta też na tak - 

                                                                                                                                    Pzdr.wieczorowo.

[Migrena]

@Poet Ka

 

Poe:)

 

to jest refleksja o naturze czasu i tożsamości

 

 

tożsamosc nie rozpada się nagle lecz cichnie z każdą chwilą którą bierzemy   za wiecznosc

 

może dlatego pamięć jest jedynym miejscem   gdzie czas jednoczesnie ocala i odbiera

 

 

Twój styl

 

świetny styl

 

 

[Poet Ka]

@Waldemar_Talar_Talar @Migrena dziękuję bardzo

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[karenka]

Ujmujące serce piękny poetycko wiersz...lata mijają, twarze się zmieniają, kwiaty więdną, ale prawdziwe więzi i zapisane emocje potrafią trwać...pozdrawiam wzruszenie*)

[Poet Ka]

@karenka @Grahamoza @Leszek Piotr Laskowski dzięki Wam serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Czytając ten wiersz, wyraźnie czuje się ducha Haliny i krakowskich Plant. Niezwykle trafnie i pięknie ujęłaś ten kontrast pomiędzy wiecznością poezji a naszą ludzką, kruchą przemijalnością. Puenta z lustrem w dębowej ramie jest doskonała.

Śliczny!