upadki i wzloty

[lena2_]

prosili o cud

 

ale wiara

nie przeniosła góry

nie zmieniła losu

 

więc teraz

pytają o sens

 

aby wskrzesić

nadzieję

 

 

Edytowane wczoraj o 08:40 przez lena2_ (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@lena2_ piękna zwięzłość słów... i prawie się zgadzam. Chyba im tylko... paliwa brakło?

[leo]

@lena2_ trzeba uważać czego sobie życzymy, bo możemy być rozczarowani, gdy już to się ziści, świetny tekst!

[Jacek_Suchowicz]

wiele wciąż błaga o cud

lecz cud staje się po coś

byś dojrzał zobaczył Boga

służył Jemu z ochotą

 

błagając przygotuj siebie

odmień ducha i ciało

i wtedy możesz być pewien

się stanie - co stać się miało

 

pozdrawiam

[viola arvensis]

@lena2_ właściwa droga, piękny, esencjonalny wiersz. Wartość Twojego pisania Lenko, niewymierna! 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@lena2_

 

Podoba mi się ta ewolucja w tekście - od biernego czekania na cud, przez bolesne zderzenie z rzeczywistością, aż po potrzebę odnalezienia sensu, by móc iść dalej. Zmusza do zatrzymania się i refleksji. Piękny i mądry wiersz! Pozdrawiam. :)

[lena2_]

@Charismafilos Dzięki :) pozdrawiam:)

@leo Dziękuję za Twoją refleksję:):)

@viola arvensis Violu, dziękuje serdecznie za tak życzliwy komentarz :):)

@Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję za Twój niezawodny komentarz:):)

@Berenika97 Doskonale odczytałaś wiersz:) dziękuję:):)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - bardzo mi się podoba - 

                                                         Pzdr.serdecznie.