Jasnota pomroczna

[Benjamin Artur]

 

Ślepota coroczna.

Na mary nocne

i na opuchliznę.

 

Zamek na zapadkę.

Kołnierz na koloratkę.

Myśl, potykająca się

o własną siwiznę.

 

Te same uczucia,

a jednak inne.

 

Ulżyć chciej cierpiętnikom,

klasztornym mędrcom.

Oddziel boski byt

od świata zamkniętego

w bostońskiej butelce.

 

Bzowe wąsy

na żar w głowie.

W skórki zajęcze

obwiąż kulawe członki.

Na przestrach

pij czekankę.

 

Świetlikiem świetlistym

okadź swe oczy.

I spójrz raz ostatni

na łąki kwieciste,

na mnichów

zbierających rojownik.

 

Okadź dymem

boskie sklepienie.

Wypuść na ziemię

zdrowie i wytchnienie.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

Wypuść na ziemię

zdrowie i wytchnienie. - piękne zakończenie - 

                                                                                  Pzdr.