Podjąć decyzję o niepodejmowaniu decyzji w ogóle
i co? ten Bez skrzy, stawia liść na czarne
czerwone
i co? znowu jesień, kochany
ale ta jesień potrafi to robić
po prostu płacze, zrzuca z siebie skórę
i rach ciach płacze, zrzuca z siebie duszę
a ty ją głupi starasz się konturem
Objąć pła(sz)cz, duszę, dotknąć gołej nogi
i ja ją glupi ubieram ze wstydu
i nie wiem czemu — czuję, że muszę
zjeść dębowy liść
Podjąć decyzję o niepodejmowaniu decyzji w ogóle
i co? ten Bez skrzy, stawia liść na czarne
czerwone
i co? znowu jesień, kochany
ale ta jesień potrafi to robić
po prostu płacze, zrzuca z siebie skórę
i rach ciach płacze, zrzuca z siebie duszę
a ty ją głupi starasz się konturem
Objąć pła(sz)cz, duszę, dotknąć gołej nogi
i ja ją glupi ubieram ze wstydu
i nie wiem czemu — czuję, że muszę
zjeść dębowy liść
i
Ten wiersz porusza trudny temat relacji ojciec–dziecko i niewypowiedzianych spraw. "Cud, że jest internet" w zestawieniu z obrazem wypadku i zgaszonego życia robi mocne, gorzkie wrażenie.
Jest w nim dużo bólu i troski - czuć w nim autentyczną potrzebę zrozumienia i pomocy komuś bliskiemu.
Świetny tekst! Pozdrawiam. :)
p.s . Nie rozumiem tylko jednego, dlaczego swoje wiersze "wrzucasz" do Warsztatu? Jestem tu od ponad roku, i zupełnie niedawno się zorientowałam, że Warsztat tak naprawdę nie spełnia swojej roli. Myślałam, że wiersze z Warsztatu potem trafiają na stronę główną i tutaj w ogóle nie zaglądałam.
Ale oczywiście masz swoje powody - szanuję to.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez _M_arianna_W... · Opublikowano
Przez Berenika97 · Opublikowano
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
