Temperatura

[Mel666]

Resuscytacja

Reanimacja

Artystyczna defibrylacja

 

Kobieta w czerwieni

 

Odwrócona na płótnie twarz.

 

Wschód jest zachodem,

a południe - północą.

 

Obraz wierzga do góry nogami.

 

Farba olejna

pluje na skórę,

 

naznacza znakiem zapytania naskórek.

 

Tatuaż zaszyty głęboko.

 

Maszyna do szycia.

Cienka satynowa igła.

 

Kobieta w czerwieni.

 

Na drewnianym parkiecie.

 

Tańczy w piruecie

w bladym świetle świec.

 

Czerwone szpilki stukają,

pędzli kukułczy rytm.

 

Bije dzwon.

 

...

 

Purpurowa rzeka płynie w dół,

krzyk nadgarstków w tle.

 

...

 

Kobieta w czerwieni.

Narysowana ołówkiem.

Naostrzona temperówką.

Wymazana gumką.

Edytowane 8 godzin temu przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@Mel666-Classy ;) Fandom pozdrawia

[Mel666]

@Charismafilos o kurcze!!! Nie wiem co powiedzieć..dziękuję!!! Mam fandom???? Woah....

Edytowane 10 godzin temu przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[LessLove]

@Mel666 Chętnie zapisałbym się do Twojego fandomu, gdybym już w nim nie był od dawna.

 

Napiszę prosto: To jest wybitny wiersz na tym forum i nie tylko tu. Bardzo bogaty artystycznie, budzący mnóstwo obrazów i myśli.

W treści dramatyczny, dotykający tematu poczucia tożsamości artysty.

 

Czy masz go również w wersji angielskiej i proponowałaś go np. w konkursach? Powinien wyłamywać drzwi redakcji i demolować biurka redaktorów.

Gratuluję, Mel. Zawsze warto Cię czytać, ale to jest (arcy)DZIEŁO.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(z braku wawrzynu).

[Mel666]

@LessLove nie wiem nawet co powiedzieć.  Dziękuję bardzo, źe wierzysz we mnie i podoba Ci się ten wiersz.

 

 

Dla mnie ten jest wiersz jest procesem. Ma kilka etapów przez które czytelnik musi przejść, ale pozostawiam wszystko do interpretacji.

 

Napisałam go również w angielskiej wersji, ale nie wysłałam do żadnego konkursu.

 

Jeszcze raz bardzo dziękuję:)

 

 

 

[LessLove]

@Mel666 No przecież nie powiesz tego, co ja bym powiedział: "Cicho, wiem" 

 

Skoro tak... to wyślij. Wiesz, że autor czasem nie potrafi docenić swojego dzieła...

Serdecznie Pozdrawiam :-) 

 

 

[Mel666]

@LessLove hahaha...daj mi czas. Zrobię krok naprzód!. Może w ślimaczym tempie, ale zawsze.

I dziękuję,  że zawsze mnie wspierasz! Razem z wiedźmą:)

[LessLove]

@Mel666 Nawet drobnym kroczkiem można okrążyć Ziemię, wystarczy zacząć. Ślimacze tempo jest OK :-)

Rzadko się decyduję na takie jednoznaczne Och-Ach!

 

Nie uzgadniamy zdania z Wiedżmą, mamy the same one (?)  Tobie naturalnie :-)

[Mel666]

@LessLove tym bardziej to doceniam!!!!

[wiedźma]

@Mel666 Siostro:))) 

Trzy pierwsze wersy są zapowiedzią (pomysł genialny!)  tego, co ten wiersz będzie w sobie zawierał, uff ! Mamy kolejno:resuscytację, reanimację i artystyczną defibrylację. 

Pojawia się podmiot- kobieta w czerwieni. To ona będzie przechodzić przez te etapy/ procesy. Jej twarz jest odwrócona na płótnie, a wschód jest zachodem, a poludnie- północą. To jest obraz tego, że wszystko jest odwrócone tak, jak twarzy kobiety, odebrałabym też jako ogólnie rozumiany chaos - odwrócenie świata. Ten obraz " wierzga do góry nogami", a farba olejna " pluje" naznaczając znakiem zapytania naskórek. To nie jest dla mnie oczywiste, ale odbieram  jako to tak, że" obraz"  kobiety w przenośni sprawia ból a dokladnie  zderzenie farby z naskórkiem.  Podoba mi się także tatuaż, który jest zaszyty głęboko maszyną do szycia z satynową ( ! ) igłą.  Podbieram to tak, że tatuaż  jest   " na zawsze", bo jest głęboki  choć jest szyty za pomocą statynowej igly ( nie nici ! ).  To mnie to znaczy tyle, że jest delikatne, ale trwałe. Brzmi też odrobinę jak trauma, coś co jest tylko ozdobą ciała choć boli.  Z kolei " naznacza znak zapytania naskórek" jest dla mnie obrazem tego, że sztuka, tworzenie( np. pisanie)  nie jest ozdobą ( tak jak tatuaż), ma w sobie życie, " pluje". Sam znak pytajnika to niepewność.

Dalej pojawia się  po raz drugi,  kobieta w czerwieni. To drugi etap. Reanimacja.Ona tańczy w piruecie na drewianym parkiecie w bladym świetle świec. Ma na sobie czerwone szpilki. Sama czerwień  kojarzy mi się tu z krwią, z życiem w szerokim znaczeniu, mamy tu też taniec. W ogólnym rozumieniu odbieram to tak, że sama " reanimacja" obudziła w podmiocie życie, jest kobietą z krwi i kości, nie jest już tylko obrazem. Blade światło  odbieram jako coś, co jest nietrwale, daje tylko iskrę zamiast ognia, płomień jest nikły.

" Bije dzwon... krzyk nadgarstków w tle"  to dla mnie przejście to atystycznej defibliracji. Koniec poprzedniego etapu. " Purpurowa rzeka , która płynie w dół " i " krzyk nadgarstków"  w tle to obrazy tego, co już było. Czas na kolejny.

Dalej, po raz trzeci, pojawia się kobieta w czerwieni. 

Jest ona narysowna ołówkiem, naostrzona temperówką i wymazana gumką. Dla mnie to jest obraz tego, że jest to  kruchość, którą można łatwo zetrzeć, jest jednak na tyle " ostra", że naostrzona temperówką.

@Mel666 Siostro ! Dla mnie ten wiersz jest wielowymiarowy. Można go odczytać tak,że  nawiązauje do życia podmiotu lirycznego, wtedy kobieta w czerwieni będzie dosłowna czy też  jako,  szeroko pojmowane,   same relacje międzyludzkie. Przychodzi mi także na myśl sam wymiar twórczy. Ostatnim odczytaniem były wymiar duchowy.

Wiersz nie daje bezpośredniej odpowiedzi i sam nie kieruje w żadną stronę. Każdy z nas odczyta to sobą. To jest naprawdę wspaniały wiersz, który podniósł moją temperaturę ;),

Buziole, Siostro ;)))