RAZ∞O

[Grahamoza]

RAZ∞O

 

Nie mogę! Nie potrafię! Nie umiem!

Przemóc drżenia rąk, werbli trzewi, stóp krzywizny.

Wypaczony w linii staję,

mrużąc oczy,

wzrok skupiając na odległe punkty ściany,

wargi krwawią, łeb truchleje…

Nie wiem!

Jak i czy i po co czas przez palce przelatuje,

snując wizję czynów wielkich opisanych numerami.

Szpic pocisku w górę leci niosąc podmuch siedmiu wieków,

wrzask żołdaków, gwar gawiedzi,

drewnem słoje przyzdobione.

W sedno trafia!

Pół buhaja w oko wali!

A ja dalej jak te cielę co od Boga,

w najciemniejszym końcu sali...

Ściskam gardziel…

Łzy hamuje…

Pot ocieram…

Znów na linii i do miotu się szykuje.

 

GRAHAMOZA

 

[Grahamoza]

@Poet Ka Bardzo dziękuję za zainteresowanie. Cieszę się, że tekst przypadł do gustu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam,

G.