Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Życie z nienacka umyka.

 

Kiedyś prężyło się jak kot.

A dzisiaj życie —

jak kula w płot.

 

Uparcie umyka

z każdą chwilą.

 

Chciałoby się do walca,

a tu pozostaje

jedna szansa.

 

Na jeden obrót,

na skok w bok,

na lekki przewrót

i finał.

 

By powrócić

w ten sam rytm.

 

By nie przyspieszyć.

By się nie spóźnić.

 

Wejść

i poczuć klimat.

 

Byle na własny ślub

się nie spóźnić.

 

 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...