Tercyna de Leiria

[Witalisa]

Dinis, Król Rolnik i plantator sosny,

Spotkawszy żonę niosącą chleb skrycie –

A był on dla niej mężem bezlitosnym –

"Co niesiesz?" – spytał. "Róże, na me życie!" –

Rzekła Isabel. Fartuch kłamstwo schowa?

"Jakże to, w styczniu?" – dociskał dręczyciel.

Ale że biednym służyła królowa,

Niebo ruszyło z odsieczą rychliwą

I zamiast chleba – Dinis się dziwował –

W fartuchu róże barwą osobliwą,

Złotokremową odbłysnęły słońcu,

Ciesząc niewinną, tudzież świątobliwą,

Kłując pysznego, który jednak w końcu

Pomyślał: Może sadzić w tym miesiącu?

[karenka]

pięknie ukazana lekko baśniowa historyjka- jest tu trochę humoru i trochę morału... pozdrawiam słonecznie*)

[Witalisa]

@karenka – zrymowana historyjka hagiograficzna na cześć Patronki dnia.

Łączę pozdrowienia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane Sobota o 10:07 przez Witalisa (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@Witalisa poproszę więcej wyjaśnień, ku zrozumieniu memu. 

Elżbieta Portugalska???

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Witalisa]

@Charismafilos – tak. Ona – Anioł Pokoju, ale małżonek też się zasłużył (tymi lasami, z których budowano dalekomorskie statki –

właśnie to mi podziałało na wyobraźnię).

Zwracam uwagę, że w mojej "trylogii" występuje gdzieniegdzie metrum charmedulskie (no, przekręcone: 6-7); 

w każdym razie włączyłam do repertuaru wers 6-sylabowy – Thank You

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@Witalisa skoro Elżbieta, to kto to Isabel?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ooo fajnie, że charmedulskie powiewy zrevampowanej przeszłości wchodzą na salony

Fajna ta trylogia!! I kształcąca