Tercyna de Leiria

[Witalisa]

Dinis, Król Rolnik i plantator sosny,

Spotkawszy żonę niosącą chleb skrycie –

A był on dla niej mężem bezlitosnym –

"Co niesiesz?" – spytał. "Róże, na me życie!" –

Rzekła Isabel. Fartuch kłamstwo schowa?

"Jakże to, w styczniu?" – dociskał dręczyciel.

Ale że biednym służyła królowa,

Niebo ruszyło z odsieczą rychliwą

I zamiast chleba – Dinis się dziwował –

W fartuchu róże barwą osobliwą,

Złotokremową odbłysnęły słońcu,

Ciesząc niewinną, tudzież świątobliwą,

Kłując pysznego, który jednak w końcu

Pomyślał: Może sadzić w tym miesiącu?

[karenka]

pięknie ukazana lekko baśniowa historyjka- jest tu trochę humoru i trochę morału... pozdrawiam słonecznie*)