Bezruch

[aniat.]

nie zdobi ust szminką
ani nie podkręca rzęs
włosy rozsypały się pasmami
ciało ubrane w blask słońca

 

bezruch rozlał się na drewnianym pomoście
czas umilkł i nie recytuje chwil

 

ciszę łamie tylko cmokanie jeziora
i trzepocząca w trzcinie ważka

 

kobiecość zamknęła się w złocie lata

Edytowane 9 godzin temu przez aniat. (wyświetl historię edycji)

[karenka]

Niezwykle subtelny i zmysłowy obraz ciszy...piękna poezja...pozdrawiam serdecznie*)

[Berenika97]

@aniat.

 

Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.

[aniat.]

@karenka Dziękuję. Cieszę się, że tak odebrałaś mój wiersz. Właśnie tak pięknie jest, gdzie jestem teraz. Pozdrawiam.

@Berenika97 Dziękuję za komentarz. Cieszę się, że złapałaś tę chwilę.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.