Bezbarwnie

[karenka]

 

przeszłość była różowa,
wszystko tętniło życiem
i wydaje się, że zapach lip
był latem oszałamiający,
a lemoniada orzeźwiała
w te upalne dni.

sięgam w złote wspomnienia,
gdzie wspólna praca
przynosiła nam radość,
i pieśni roznosiły się
echem po zmierzchu.
te same cele i dążenia
zataczały kręgi.
bezcenne były ludzkie więzy.

 

dziś świat zwariował
na własnym punkcie.
powoli nikną wartości,
pozostają słodkie marzenia
w zamkniętych walizkach,
bo gdzieś tam, przy końcu drogi,
zaskoczyła nas śmierć.

selfie i ten sztuczny uśmiech
na fejsie źle wygląda.
zerkając w lustro,
nadymane ego wzrosło,
ale pustka w sercu pozostała.

stale rosną podziały,
codzienna gonitwa
za tym, co ulotne.

próżność wyrwała czułość serca.
kręcimy się wokół siebie,
tak bez przerwy i mocno,
a życie upływa na lajkach.

co z tego, że pięknie śpiewa ptak,
że cudne wschody i zachody
codziennie wyglądają inaczej,
kiedy my sami nosimy
nos zwieszony na kwintę.

 

czy świat stanął na głowie…?
stajemy na rzęsach,
aby dobrze wypaść w ludzkich oczach.
pokonujemy morza i oceany,
lecz nie potrafimy w sobie pokonać dumy,
aby być w szczerej relacji
z drugim człowiekiem.

pogrzebane przyjaźnie
muszą otrzymać nowe skrzydła.
dopiero wtedy powróci
obrazek z tęsknych dni…

[viola arvensis]

@karenka bardzo życiowe, mądre. Do głębokiej zadumy. 

Pozdrawiam! 

[andrew]

@karenka

...

żaden świat nie znika

nie potrzebna panika

my go tworzy

bądźmy otwarci i mili

piękna świata nie prześpimy 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Benjamin Artur]

@karenka bardzo prawdziwy wiersz. Byłoby cudnie, by nas wszystkich otrzeźwił ten kubek  lemoniady. Pozdrawiam 

[LessLove]

@karenka Słuszne wyrzuty, z serca. Nasz czas jest za krótki i powinniśmy go traktować jak codzienne święto, a w nim adorujmy prawdziwe skarby szczerości, wiary, piękna, mądrości, którymi możemy się cieszyć i obdarowywać nimi, dzięki Bogu.

 

W praktyce najbliższe otoczenie jest naszym "światem", dbajmy o nie, tak jak Ty, delikatnie napominając i przypominając.

Dziękuję za piękny i ważny wiersz :-)

[karenka]

dziękuję za wszystkie sympatyczne gościny przy wierszu i ciekawe komentarze...miłego popołudnia życzę*)

[Kwiatuszek]

@karenka Zgadzam się z Tobą, Karenko. Człowiek jak siedzi w ciszy, bez telefonu, bez telewizora to czuje się " dziwnie". A tak pięknie jest posiedzieć na dworze z kubkiem kawy, odłożyć telefon i posłuchać skowronka szybującego pod samym słońcem. Pięknie to ujęłaś. Pozdrawiam Cię:-)

[Berenika97]

@karenka

 

Wiersz jest wzruszającą i trafną refleksją nad kondycją współczesnego człowieka.

Pytanie „czy świat stanął na głowie?" jest zaproszeniem do refleksji. Pięknie napisana jest myśl o pokonywaniu mórz i oceanów przy równoczesnej niemożności pokonania własnej dumy - bo tu tkwi sedno. Mądry przekaz.