Między drogą a tęsknotą

[karenka]

 

my pielgrzymi,
utrudzeni drogą,
często boimy się jutra

 

zaplątani,
niczym w sieć pająka,
przeklinamy życie

 

a przecież nie można
o własnych siłach
mierzyć się ze światem,

który niczym dżungla
jest pełen zasadzki,

 

gdy pamięć powraca,
zaczynamy tęsknić
za smakiem poziomek,
zapachem róż

i wiemy, że raj
jest tuż tuż

 

tylko czy tęsknię jeszcze
trochę do Ciebie,
mój Boże,
jak dawniej

 

a może wyśni mi się tej nocy
całkiem nowy brzeg,
gdzie spotkam
tych których od zawsze kocham…