Pajacyk

[Konrad Koper]

Bawi się chłopczyk:

„Kukłę” bierze za ręce,

bada drewniane serce

i przeklina wielce…

Łamie się pajacyk.

 

I biegnie koślawy kucyk.

Tup tup cyk cyk

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Konrad Koper

Konradzie, wiersz ma w sobie świetną, dynamiczną melodyjność – to „tup tup cyk cyk” niemal słychać

w uszach, jak nakręcaną zabawkę albo zegar.

Zostawiasz nas jednak w samym środku akcji, z połamanym pajacykiem. Bardzo ciekawi mnie, co dzieje się dalej za tym koślawym kucykiem. Planujesz rozwinąć tę historię, czy to miał być tylko taki szybki, dźwiękowy błysk?

Ps. Mam czasem takie wrażenie przy Twoich wierszach, że uciekasz z tekstu za wcześnie! Zostawiasz mnie z rozdziawioną buzią w samym środku świetnego pomysłu i aż chciałoby się, żebyś posiedział nad nim chwilę dłużej i pozapinał ten sens na wszystkie guziki.

 

Pozdrawiam serdecznie :)