Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pani na D.

viola arvensis
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

viola arvensis

viola arvensis

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Alicja_Wysocka ładne podsumowanie i wypunktowanie Alu.

Dzieki pięknie!

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę sie, ze spostrzeglas ten właśnie fragment wtopiony niejako w resztę.

Jest bardzo ważny. 

Dziekuję serdecznie za Twoj -  jak zwykle- cały cenny komentarz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

@Sylwester_Lasota ale ta wiedźma nawet pamiec odbiera...

Dzieki serdeczne! Rowniez pozdrawiam 

 

 

@andrew to prawda. Wrażliwość na bliźniego, uwaznosc nasza, to rzecz święta. 

Dziękuję pieknie za Twoj komentarz!

Edytowane przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)
2
jjzielezinski

jjzielezinski

Opublikowano
Opublikowano

@viola arvensis
Teraz widzę (i czuję), że użyłem Dział Naprawdę Dużego Kalibru na problem inny niż ten, którego się domyślałem. Błąd w mojej męskiej intuicji wziął się być może z tego, że ostatnio pisałem trochę po angielsku i -błędnie- założyłem, że "pani D." ma swój inicjał od tego angielskiego wyrazu. ;)
Tak czy siak bardzo Ci dziękuję Violu zarówno za Twój przepiękny i głeboki wiersz, jak również za miłe słowa w moim kierunku. :)
Kto nigdy nie miał depresji ten niech chwali Pana Boga i dziękuje mu za to. To wszystko co piszesz Violu to 100% prawdy.

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gosława
      litkup

      Przez Gosława · Opublikowano

      Anna kupiła wóz z kolebocącym kołem po wertepach zagórza gdzie dziewanna rozchyla żółte kielichy niesie się stukot końskich kopyt w poprzek rozwora ułożona derka jeszcze niedawno czule gładzona gęsim skrzydłem dziś ledwo przypomina misternie tkaną płachtę dziura na dziurze w sam raz na poniewierkę dyszle jeszcze sprawne manewrują zwinnie tuż za koniem na pohybel tumanom kurzu byle kłonice nie zwarły silnego uścisku czas na litkup już skwierczy głośno świeżonka oddaje wodę duszona cebula zwarta w mocnym uścisku z siekaną wątrobą mocna woń siwuchy postawiła na nogi Idziego
    • FaLcorN
      Para

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @.KOBIETA.   Powinienem uważać? Na słowa? Ideał nie może być bezrefleksyjny, dlatego uważam, że pytanie jest bezprzedmiotowe

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Posem
      Spływ

      Przez Posem · Opublikowano

      Starzejemy się i stajemy przed pytaniem co dalej. Ile chwil zmarnowanych, ile słów niewypowiedzianych. Szukamy nieraz sensu w życiu. A taka miłość, (o której chyba piszesz) może być korzystna. Tylko, żeby z czasem nie igrać, bo może być w końcu za późno. 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Cień niewiadomej

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      kim jesteśmy czemu raz płaczemy a raz się uśmiechamy   a może my to tylko cień niewiadomej która boi się siebie   kim my jesteśmy pytam  gwiazd które są  nam bliskie   lecz nici z tego bo one jak Bóg nauczyły się milczeć   kim my jesteśmy trudne pytanie nawet los się zastanawia   a może my to zwykły  kłopot to pustka za którą nie ma nic   sam już nie wiem co z tym fantem zrobić by go zrozumieć    
    • LessLove
      Tak - warto było

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Człowiek cieszy się dziełem swojego życia, jak mówi mądrość Pisma. Mam podobne refleksje. Pamiętam nasze dni, na równi te piękne, te zwyczajne i te bolesne (ostatnie) i jestem wdzięczny za to, że byłem z Nią i dla Niej, jak Ona dla mnie. Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...