wycinanki

[Poet Ka]

 

wycinanki

 

leje jak z cebra

co na stołku

o białych nogach

gdzie słodko lepili

i lali kawę

 

zbierali stonkę 

i sokiem z ogórków

kiszonych zapijali

upał piwonii 

w ogrodach 

 

w tym układzie

zastygli na ścianie 

gencjaną

jak wycinanki 

w kurpiowskiej

chacie

 

jak kwiaty mrozu

na szybie 

sprzed czterdziestu

lat

 

[Poet Ka]

@Simon Tracy dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@andrew dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Migrena]

@Poet Ka

 

Poe:)

 

Twoje wiersze.....zawsze są fascynujące.

czuję je tak jakby łamały niewidzialne bariery.

 

jednak!

 

to poezji wychodzi na dobre:)

 

 

ten wiersz......

 

jakbyś przeszłość przykręciła śrubami do podłogi.

 

pamięć staje się nieruchoma.

 

wszystko zastyga.

 

ludzie też.

 

a gencjana odkaża i daje koloryt.

 

i jest tutaj potężne napięcie między cielesnoscią a płaskością.

 

pamięć życia nie wróci ale potrafi ją  ustylizowac.

 

z czystym sercem Poe....

 

chapeau bas !

 

 

 

 

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Bardzo zmysłowy obraz.

Sok z kiszonych ogórków, zbieranie stonki, "upał piwonii" - te detale to wehikuł czasu, który przenosi prosto do dawnych, upalnych wakacji. Zastygnięcie tych żywych wspomnień na ścianie niczym wycinanki w kurpiowskiej chacie to wspaniała, malarska metafora. :)  

[violetta]

Taki PRL był fajny:)

[Poet Ka]

@Berenika97 @violetta @Migrena dziękuję Wam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@Łukasz Jurczykdziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@Benjamin Artur serdecznie dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@viola arvensis dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.